Bir İnsanlık Görevi: Saygı

Bir gün bir arkadaşımla yol kenarında bulunan banklardan birinde otururken denk geldiğim olaydır. Oturduğumuz bankın karşında bulunan kaldırımda, 10-12 yaşlarında bir erkek çocuğu bir kedinin boynuna taktığı tasma bozuntusuyla kediyi zorla kendine doğru çekiyordu. Yanına giderek önce kediyi kurtardım o çocuktan sonra da kısa bir hesap sordum. "Bunu ona neden yaptın?" dediğim de, "O benim." cevabını aldım.

O kendince sahiplenmişti hayvanı ancak ona zulmederek sahip çıktığını zannediyordu.

Daha sonra bunu yakın çevremde de gördüm özellikle kedilere güçleri yettiklerini sandıkları için kolaylıkla ayaklarıyla iterek yanlarından kovuyorlardı. Aynı şeyi bir köpeğe ya da bir aslana kolay kolay yapamazsın ve kediler "pis"ti onlar için. "Ahlaksız insan" diye nitelendirilen insan, açık saçık giyinen, kendi modasına uyan, kendi düşüncelerini KORKMADAN savunan insanlar oldu.

Peki soruyorum, bu hayvanlara; insaniyet dışı, ahlaksızca hem de çok acı bir şekilde gözlerimizin önünde yapılan işkencelerin sahiplerini ne diye nitelendiyorsunuz?

Hayvanlara saygısı olmayan birinin, insanlara ne saygısı olur ne de sevgisi!

Etraf cinayetlerden geçilmiyor. İnsan haklarına tecavüz etmekten insanlar gayet memnun. Cinayet haberleri en fazla 3-5 gün gündem de kalıyor. Bunun hayvanlara yapılanları zaten haber bile olmuyor. Ve insanlarımız içinden "Vah" diyerek, paçayı kurtarıyor. İnsanlara olan saygıya gelince;

İnsanlar sevgi üzerine birbirleri ile iletişim halinde kalabiliyor. Ben sevmediğim bir arkadaşımı aramam. Ama sevdiğini, öldürebilen insanlar dünya da çok fazla. Hele ki konu kadın olduğunda.

Biz halkız; biz güçlüyüz! Konya da olan bir olay İstanbul'da ve Şanlıurfa'da aynı şiddetle, sesimizi duyarak kınanmalı. Hesap sorulmalı...

SESSİZ KALMAYIN!