Sırça Köşkte Oturuyorsan Komşuna Taş Atma

Şimdi uzaklarda bir yerde bir hayattın var kocaman ve güzel kendine ait olan dünyanın merkezinde yaşıyorsun kainat ve tüm galaksi senin cevrende dönüyor... Tüm anlamsızlıklar sende anlam kazanırken zavallı insanların elimde hiçbir güzel şey kalmamış, sensiz sadece hiçlikle başbaşa yaşamaya mahkum bir ebedi esir gibi aydınlığın içinde hapis hayatı yaşıyor.

Binlerce yıllık bir geçmişe sahip olan eskilerin ürünü olan bir duygunun korkutan yanlızlığını değiştiremez sevgi ama hayatta doldurmaya dair hangi yanımız var ise sanki sevgi yoksunluğu yüzünden boş kalmış bu boşluğu doldurmak için mi sevgiyi uydurmuş bu binlerce yıllık geçmişe sahip olan eskiler yoksa elde olan kocaman bir HİÇ mi ? Ona da sahip olamamak ne garip şey, varlığından şüphe etmezken bir anda, aynada kendini görüp geçmişinin silüetini varlığına kanıt olduğunu düşünerek belki aynada varsın ama şu an yoksunu unutarak.

Hiç olmayı da kendi elimden kendin alıyorsun. Sonra dizlerimin üstüne çöküp kahır ediyorum eskinin içi geçmiş eskilerine neden böyle bir dünya yaratıp göcüp gittiniz oysa en iyisini imar etik diye düşünüyordunuz da neden dünyanızda yaşamak cesaretini kendinizde bulamadınız... Kanlanırken gözlerimde gecenin mavimsi karanlığı yine aklıma neden bu düşüncelerimi sana yazmaya başladığımı sorgulamak geldi oysa sadece bir " slm" verip çekip uzaklaşmaktı niyetim ama nicelik için ilkdefa değil bu çabam sonda olmayacak belki anlamaya cabalayacağına dair bir his belirdi içim de beni ben olarak bilmeden anlayacaksın kendi dünyanda...

Korkma bir beklentim yok senin dünyandan evet biliyorum zaten bana yerde yok o kocaman dünyanda belki bir gün bende kendime bir dünya var ede bilirim.

Hani bazen insanları anlamıyorum diyenler olur hep merak ederim o cümlede gizli olan öznedeki "ben" nedir diye oda insan değilmi insan ise demek ki kendinide anlamakta güçlük çekiyor. Oysa kendini anlamaya calışmakla belki de bu kadim sırra nail olacak... erdem kirlenmektir der bir eski alim kirlenmemek için bir köşede bekleyen tabak asla tabak olamaz çünkü tabak olmak için tabaklık görevini yerine getirmeli yoksa bir köşede duran ve tabak olmanın ne olduğunu bilmeyen bir nesneden başka ne dirki?

İşte Niceliklerle bir hayatta böyledir. Erdemli olmak için kirletmeli insan kendini ama ruhu temiz kalmalı. Çamurlu bir yol engel olmamalı yeşil kırlara koşmaya. Sıcak bir soba başında huzur içinde ısınmak için engel olmamalı kömür karası. Kötü olan korkuttuğunda kaçarsak ne zaman iyiyi kucaklaya biliriz.
Her neden ise nedeni önemlide değil , bir varmış belkide bir yokmuş bir masaldan ibaret ya da kurmaca bir oyundan ve herkezin kendine göre bir dümeni varmıştır belki de...