Uyanık Türk İnsanı Çeşitlerini Tanıyalım

Selam arkadaşlar,
Bir başka vladimirpuding yazısıyla hepinize merhaba.
Öncelikle, cinsellikle ilgili olmadığı için hiçbir zaman Günün Bencesi seçilmeyen, hepsi de Süper Bence olan yazılarımı sosyal medya hesaplarınızda sıklıkla paylaştığınız için sizlere teşekkür ediyorum. Bu cinsellikle ilgili olmadığı için hiçbir zaman Günün Bencesi seçilmeyen Süper Bence'lerimle ilgili harika geri dönüşler alıyorum sizlerden.
Şimdilik yazmaya devam ediyorum ben de.
Veya bana zorla "Yazarın 150 Tonu"nu yaptıracaklar burada. :))
Hepsine rağmen size teşekkür ederim.
Diğer yazılarımı da okuyun, takip edin, takipte kalın:
www.kizlarsoruyor.com/uye/vladimirpuding/benceler

Evet...
Bugün Türk insanının uyanık hareketlerinden bahsedeceğim.
Bu pratik düşünme kabiliyetiyle Türk insanı uzun yıllardır haklı bir şöhrete sahip. Buna ahşaptan araba yapmak, tencere kapağıyla televizyona frekans yakalamak tarzında binlerce örnek ekleyebiliriz.
Ancak ben bugün bu pratik zeka örneklerimizden değil,
insanımızın uyanık hareketlerinden, davranışlarından konuşacağım.
Zira dünyada sadece Türk insanının yapabileceği bazı davranışlar var.
Hadi şimdi onları inceleyelim.

Türk insanı AVM'lerde tuvalete gittiği zaman, ellerini yıkadıktan sonra çıkmak için kapının kolunu tekrar tutmak istemez. Bu sebeple içerideki bir başkasının gidip kapıyı açmasını bekler. Bu çok sessiz bir savaştır ve birisi elbette kazanacaktır. Bu sebeple diğer kişiye "Benim daha işim bitmedi. Beni beklersen ohooo..." imajı vermek adına saçma sapan şekillerde ayna önünde oyalanma telaşı başlar. Herkes saçını düzeltir, sakalları uzamış mı diye kontrol eder, elleri bir daha yıkar vs. Bütün amaç karşı tarafın sabrını tüketmek ve o kapıyı açmak için tetiklemektir.

Ve...
Bu sessiz savaşın sonunda birisinin sabrı tükenir ve kapıya yönelir. Kapıyı söylene söylene açar ve o anda yarım saattir işi bitmeyen uyanık arkadaş ne hikmetse bir anda kapı kapanmadan çıkışa hücum ederek ayağını kapının aralığına sokar.

İşte başardınız!
Eller tertemiz kaldı. Kapının tokmağını ellemediniz. Sadece ayakkabınızın cilası pis tuvalet kapısının alt köşesinde kalınca hafif tozlandı.
Olsun. Onu da yarım saat sonra otururken fark edip elinizle silersiniz nasılsa!

Türk insanı deodorant alırken kesinlikle en öndeki kutuyu almazlar.
(Bkz.Kırmızı okla gösterilen)
Çünkü o kutuyu gelen geçen herkes kullanmıştır. Kutular şeffaf da olmadıkları için kullanıp kullanılmadıkları bilinemez. Bu yüzden bazı Türk insanları burada ikinci orijinalliğini konuşturur ve hassas terazi tavırlarıyla kutuyu elle tartmaya çalışırlar. Deodorant şişelerini karpuz seçer gibi avuçlayıp tartanları bile görülmüştür.

Sonuç olarak Türk insanı şekilde de gördüğünüz üzere kırmızı okla işaretlenmiş kutuyu almayarak, elini rafın en dibine götürüp, en geride olan kutuyu alır.
(Bkz.Sarı okla gösterilen).

İşin komiği, herkes almaya meyilli olarak kutuyu eline aldığı için ve herkes aynı kafada düşündüğü için aslında hep sarı kutular kullanılmıştır. Kimse kırmızı kutulara tenezzül etmediği için aslında kırmızı kutular doludur.

"Ahmet abi napıyorsun ya yılan dansı gibi soktun kolunu rafa?"
"Dur oğlum... Arkadakini alcam. Kullanıyorlar öndekileri."
"Abi ne çakalsın ya..."
"Eee oğlum Ahmet abini aptal mı sandın?"

Türk insanı otobüslerde de son derece uyanık davranır. Günde 1000 kişinin dokunduğu bu durdurma tuşlarına da basmak istemez. Bu yüzden ineceği durağa yaklaşırken ayaklanan başkası var mı diye etrafa bakar ve beklemeye geçer. Eğer başkası yoksa mecburen tuşa basar, başka bir cisimle ittirir veya en kötü ihtimalle kaptana seslenir.

Uyanık Türk insanı familyası içinde öğütücü gruba dahil olan teyzeleri tanımlayan özel bir gruptur. Bu teyzeler genellikle Migros, Kipa vs. alışveriş merkezlerinde çerez reyonlarına gider ve oradan çerez yemeye başlarlar. Halbuki almaya niyetleri falan da yoktur. Oradaki bütün amaç olabildiğince fazla fındığı, fıstığı, bademi *çımçımçım* diye kemirmek, mideye indirmek ve doyunca da toz olmaktır. Asla leblebi veya tuzlu fıstık tarzında kuruyemişleri yemezler. Onun yerine iç fındık, antep fıstığı, kaju, kabuklu fıstık severler. Çalışanlar genelde uyarmazlar. Ancak abartı durumlarda artık onlar da sessiz kalamazlar ve çeşitli diyaloglar yaşanabilir.

"Teyzecim, 1 kiloya tamamlayayım mı?"
"*Çımçımçım* Ney?"
"Kajuyu diyorum 150 gram daha koyayım. 850 gram yedin zaten."
"*Çımçımçım* Yok ben... Oradan sen bana 50 gram ver."
"Tövbe estağfurullah ya..."
"Amma da laf ettin be *çımçımçım*. Topu topu iki şey yedim."
"Kürek! Fıstık falan da yemiyor, direkt kaju yiyor ya!"
"Senelerden beri geliyoruz. Ayıp! Aman be almıyorum! Param geçmesin!"
"Ya teyze kaybol allasen!.."
"Tuuuu senin sıfatına... Yediğim iki kajuda gözü kaldı!"
"Ya teyze git! Bak hala giderken bir avuç daha alıyo ya! Alooo!"

Sevgilerimle,