Yeni Bir Yıl...

Asla anlayamazdım yeni yılın gelişine sevinenlere. Hani her çocuk beden dersinde eğlenir, bağırır bir yerlere koşar oyun oynar ya. Sen orada kalır sadece izlersin. Ne yapıyorlar, amaçları ne anlamak için bir süreliğine gözlemci olursun. Aynı öyle bakıyorum yıllardır insanlara. Şunu anladım her yeni yıl ne felaketler getirse de insanın içindeki o umut hep baki kalıyor. Ya bu yıl farklı olursa, ya bu yıl hayatımın aşkını ve geleceğimin kariyerini bulursam? Ya mutluluk kapımı çalar da bana sıcak bir yuvayı getirirse, ya beklediğim zenginliğe ulaşırsam... Bu böyle uzar gider. Bence dediğin makine gözlerimiz. Hatta kulaklarımız. Çünkü herkes görebilir ama insanı ve dahi hayatını değiştiren işittikleridir. Tabi öylesine duymaktan bahsetmiyorum. Kalbine ve ruhuna dokunacak ki sendeki makineyi harekete geçirip işleyişi değiştirsin. Sadece şu sıra biraz kaçınıyorum insanlardan. Biraz baksan büyük resmi görüyorsun e görünce de bir yorum katman lazım. Hem halini anladığına bir kahve ısmarlamadan halin nicedir nasılsın demeden olmaz. Gönül ister ki herkesin derdini alıp kaçayım ama nereye?

Harabe, yıkık, dökük bir ortamda çalışmakla ;geniş, ferah, manzaralı, en önemlisi de sağlıklı bir ortamda çalışmak arasında büyük fark var.

Bu fark hem çalışanı hem de makinesini olumlu/olumsuz etkileyen bir farkdır.

Kullandığı şey makine de olsa kötü kullanım sebepli o da zarar görür, bozulur, kırılır tıpkı insanlar gibi..

İyi değilken iyi değilim demek bu iyi olamama halinin derinleşmesine sebep olmaz mı?

En azından iyiyim dediğimizde iyi olmak için çabalamaya sevk ediyoruz istemsizce kendimizi.

Ölüm döşeğinde bir hastayı ele alalım.

"Nasılsın?"diye sorulduğunda "ölüyorum " demesi acısını daha derinlerde hissettirmez mi?

Son ana kadar iyi hissetmesi, iyi olması onun acısını daha hafif hissetmesini sağlar.

Bu yüzden onlara gittiğimizde," iyisin, seni iyi gördüm, daha iyi olacaksın"deriz ve bu durum onları hep daha iyi yapar..