En Sevdiğim Rengi Biliyor Musun Baba?

Merhabalar canım babacığım. Gökyüzünün maviliğinden eserin olmadığı, gölgede üşürken güneşte donduğum bir zaman diliminden ulaşmaya çalışıyorum sana. Hatırladın mı beni, babacığım deyişimden? Tanıdın mı beni, gülüşlerimden baba?

İnsan babasını kaybedince meğer söyledikleri değil, söyleyemedikleri dert olurmuş.

“Baba”, dedim içimden, “çok şıksın ama yanlış istasyonda takılıyorsun.”

Yıllarca aynı evin oksijenini tükettik, aynı masanın etrafına toplandık ve tek kelime etmeden nefessiz doyup aynı televizyonun karşına geçtik hani. Sen, en sevdiğin diziyi açtın biz de izlemek zorunda kaldık senin tüm zevklerini. Senin için önem arz etmeyen her şey benim mezarım oluyordu baba hissediyor musun?

Bedenim öylesine yorgun babam öylesine ölü. Yedi Güzel Adam / Cahit Zarifoğlu

...İtiraf etmekte hâlâ fazlasıyla zorlandığım bazı şeyle­ri suskunlukla geçiştireceğim.

İmkânın yok diye almaya, ne çok şeye hasret yaşadığımı da bilmezsin sen baba. Sana sarılmanın ne demek olduğunu da, ben bile bilemezken bunu, sen nereden bilecektin ki? Bizim için yorulduğun her ne varsa, bize tercih ettin sen onları. Halbuki bizde dinlen isterken, en çok yoranın biz olduğunu da ben bilemedim baba.

Daima kaçışı, çoğunlukla da iç­sel bir kaçışı düşünen, somurtkan, dikkatsiz, itaatsiz ço­cuklar olduk.

Herkes kendi başınadır; kendine kaybedip kendine kazanır.

Sözlerin kurşundan daha çok can yakardı. Bilmezdim kurşunun acısını ama sözlerinden daha yakan ne olabilirdi ki bu dünyada? Acıma duygun yoktu kimseye. Ne konuşurken ne de konuştuktan sonra asla pişmanlığın olmazdı. Neden karşında savunmasız bir hâlde olurduk baba? Sâhi baba neden kırdın benim sarı kamyonumu?

O da demirciydi ama demir dövmeyi sevmezdi,bir annemi bir beni döverdi... iyi adamdı ama aslında babam. Büyük Umutlar / Charles Dickens

Her vakit anneme sığınabilirdim.

Korkuyla akşamı beklerdim tüm sokak oyunlarının en ortasında. Acaba derdim bu akşam ne yaşanacak? Ne için sofrada herkesin suratı asık, neden mutsuz olacaktık sobanın yanında? İnsanın en güvenli yeri olan evi nasıl zindanda farksız olurdu baba?

Yazdıklarım seninle ilgiliydi, orada senin göğsünde yakınamadıklarımdan yakınıyordum yalnızca.

"Mesele, çocuklarına vereceğin herhangi bir ders değil, örnek bir yaşamdı."

Neden hayatta aldığım kararların tümünden seni sorumlu tutuyorum baba? Neden yaşadığım her kötü şey varsa senin suçun? Neden uzaktın baba bana ve neden hâlâ bu kadar uzaksın? Öyle bir kısas oldun ki sen, kendimi acınacak biri gibi gördüm çoğu zaman. Üstelik sadece o evde değil, sanki tüm dünya bana merhametle yaklaşıyordu. Sığamıyordum her neresi varsa dünyamda. Baba, ben en çok hangi rengi seviyorum?

Babam gibi sen de beni terk ediyorsun.

Şimdilik hoşça kal baba, yine geleceğim. Üzgünüm canını sıkacağım, kıyamayacağım sana belki ama en hassas yerinden vuracağım.