11 Haziran 2020: Dünya Yalnızlar Günü Kutlu Olsun!

Yalnızlığın giderek arttığı bir dünyada yaşayan bireyler olarak bazı duyguları belki de çoğu insan tadamayacak. Eskiden olduğu gibi samimiyet içeren dostlukların yerini gösteriş ve menfaat üzerine kurulu bir şekilde yer aldı. Hal böyle olunca, insanlar giderek toplumdan uzak bir şekilde hayatlarını yalnız sürdürme noktasında ısrarcı bir tutum sergilemektedirler. Kimisi çevresinde kendisini anlatamadığı için yalnızlığı seçerken kimisi ise dost kazığı yediğinden dolayı insanlara karşı fobisi oluşmaktadır.

Yalnızlık, özgürlüğün kapısıdır

Yalnız kalan bir insanın herhangi bir sorumlu olacağı bir ailesi veya çevresi olmadığından dolayı kendisine ayıracağı vakit çok olduğu için özgür bir birey olarak hareket edebiliyor. Hobilerine yöneliyor, evinde özgürce bir yaşam tarzı sürebiliyorlar. Kimisi duygusal boşluğuna yenik düşerek depresyona giriyorken kimisi ise yalnız olduğuna şükreder bir hale geldi.

Toplum baskısının oluşturduğu bir yalnızlık dönemi

Toplumun baskısını üzerinde hisseden bir insanın hissettiği sıkıntı, onu bir süre sonra yalnızlığa itebiliyor ve çevresindekilerle görüşmeyerek kendisine vakit ayırabiliyor. Yalnızlığın bir bakıma daha huzurlu bulduğunu söyleyen insanlar, özgürlüğün tadına varabiliyor. Yani kısacası insan kendisi olabilme özelliğini keşfedebiliyor. Toplumsal değerleri olan bir insanın kendi olabilmesi için öncelikle çevresindeki dedikodu ve baskıları üzerinden atabilmesi ve kendisini ifade edebilme cesaretini gösterebilmesidir fakat bir çoğumuzda olan toplum baskısı, insanların kendi özbenliklerini oluşturmada büyük bir engel olduğu için yalnızlığa arar bir hale gelebiliyor.

Yalnız kalma fobisi olan duygusal insanların yaşadığı endişeler

Kimisi yalnızlığı büyük bir azap görebiliyorken kimisi bunu arzuluyor fakat burada ayırt edilmesi gereken bir husus ise duygusal bir kafaya sahip olmaktadır. Genel olarak erkeklerin yalnız kalma oranı kadınlara göre daha fazla ve bu konuda daha başarılılar. Kadınlarda ise bu durum biraz farklı. Kadınlar genel olarak duygu merkezli bir beyin yapısı ile kendisini yönettiğinden dolayı yalnız kalma endişesini daha fazla üzerinde hissetmekte ve bu yüzden korkulu bir rüya haline gelmektedir. Bir ömür boyu yalnız kalma korkusu, kişileri depresyona götürmekte ve duygusal olarak çökertmektedir.

Bir ömür boyu yalnız kalınabilir mi?

Bu soruya cevap vermek için öncelikle kendimizden emin olmamız ve ne istediğimizi bilmemiz gerekiyor. Bir ömür boyu yalnız kalmak, kimi zaman hoş gelse de her zaman sağlıklı ve ekonomik durumun iyi olabileceği garantisi veya herhangi bir olay karşısında kendi gücünle baş edebilme özelliğinin olması gerekiyor. Bir insanın ömür boyu yalnız yaşaması, kolay değildir. Bazı riskleri göze alarak bunu ele almak gerekebiliyor. Yalnızlık, birisiyle hayat kurma değildir. Kimi insanlar yalnızlığını evlenerek atlatmaya çalışıyor ki mutsuz evliliklerin temellerini atabiliyorlar. Ne istediğimizi bilmeden yaşamanın verdiği hasar, ömür boyu yalnız kalmaktan daha ağırdır.

Dünya Yalnızlar Günü kutlu olsun!

Kalabalığın içerisinde yalnızlığa itilmiş toplulukların adına böylesi bir günde, yalnız insanlarının günü olması ve hatırlanmasından dolayı mutluluk duyuyoruz. Yalnız kalınan bu günlerde, sosyal mecralarda, sizin gibi olan insanları görerek daha güçlü ve mutlu hissedeceğimizi unutmuyor ve yalnız kalan veya bırakılan tüm insanların bu özel gününü, canı gönülden kutluyorum!