Benim Adım Özgecan

Benim Adım Özgürlük

Benim Adım Özgecan.

Daha 20 yaşındaydım.

Hayallerim vardı.

Okuyup , güzel bir mesleğim olacaktı.

Kendi işimi kuracaktım.

Sonrasında evlenecektim.

Haliyle çocuklarımda olacaktı.

Onlara sevgi, saygı aşılıyacaktım.

Tacizin, tecavüzün kötülüğünü anlatacaktım.

Ama engel oldular bana.

Sizi benden çaldılar.

Anlatmama izin vermediler.

Yaşatmadılar bu anı bana.

Kötü emellerine alet ettiler.

Bir anlık zevk için.

Önce bıçakladılar.

Sonrada yaktılar beni.

Sonra bir pislik gibi dereye attılar.

Bedenimden önce kalbimi yaktılar.

Kalbi yanan birinin bedeni yanmasa ne fayda.

Sahip çıkılmadı bana.

Sahip çıkılmadı hayatıma..

Şimdi ise sesleniyorum size ;

Sahip çıkın mezarıma..

Sahip çıkın benim gibi çocuklara..

Bu bir elveda değil

Bu bir merhaba..

Benim Adım Özgürlük...

Biz erkeğiz belki bunları yaşamayız.

Ama eşimiz yok mu ?

ya da kızımız, kız kardeşimizde olur,

Hiçbiri olmadı annemiz var,

Biz yaşamayız ama onlar yaşayabilir.

Annesinin söylediği söz daha da acıtıyor insanın kabini ;

"Sütünü içirdim, harçlığını verdim sabah gönderdim.Kızımın tek suçu minibüse binmek mi ?"

Elimizden birşey gelmiyor olması çok kötü.Bunu yazmasam içim rahat etmeyecekti.

Toplumda eğitimsiz insanlar olduğundan bu konumlara geldik.Sevgi, saygı, hoşgörümüzü kaybettik.İnsanları giyimlerine göre teşhir ettik.Özgürlüğümüzü , başkasının özgürlüğünü kısıtlıyarak gerçekleştirdik.

Elimizden tek gelen sey dua etmek ;

Mekanın Cennet Olsun Kardeşim..