Tarihe Tanıklık Etmek: Ahmet Hakan, Ben ve Hayallerim

Kızlarsoruyor'la 3 buçuk yıl önce, hayatımın en buhranlı, en sıkıntılı zamanlarında tesadüfen tanıştım. Öyle bir sıkıntı ki. Off. Ne siz sorun. Ne ben anlatayım. O dönem can yoldaşı olan, adeta nefes almak için başımı uzattığım, bol oksijen aldığım bir pencere olan KS topluluğu bana çok iyi geldi. O günden bu yana artık sadece en sıkıntılı günlerimde değil, her anımda hayatımın bir parçası oldu. Ama sizlere ve KS ye hiç bu kadar ihtiyacım olmamıştı.

Neden mi? Gelin anlatayım.

Malumumuz olduğu üzere tarihi günler yaşıyoruz. Yok. Bu olmadı. Doğrusu 'Tarihe tanıklık ediyoruz' olmalıydı. Almanya şansölyesi Angela Merkel'in '2. Dünya Savaşından sonraki en zor günleri yaşıyoruz' demesi zaten tanıklık ettiğimiz günlerde, bu tarihe düşülen önemli bir nottu. Evet. Gerçek anlamda sadece ülkemiz değil dünya ülkeleriyle beraber 2. Dünya Savaşından sonra yaşanılan en zor zamanlardayız. Ne savaş, ne petrol, ne ekonomi, ne o hırslar, ne de başka bir şey. Tek konu sağlık. Tek konu 'Hayat' (yada hayatta kalmak). Tek konu Koronavirüs.

Hepimizin 'hayatı eve sığdırmak' zorunda olduğumuz bu tarihi günlerde elbette sıkılıyoruz. Psikolojimiz bozuluyor. Gelecek kaygısı, sevdiklerime bir şey olursa endişesi ruh sağlığımızı doğrudan etkiliyor.Etkilemek ne kelime. Benliğimizi ele geçiriyor. Benim sağlık çalışanı olduğumu sanırım sitede herkes biliyor. Ancak ben kamu da değil özel bir sağlık kuruluşunda çalışıyorum ve ülkemizdeki salgının ilk günlerindeki inanılmaz günlere tanık oldum. Bir süre de olsa geçici olarak çalıştığım klinik kapandı. Ben de evde kalıp uzun uzun her şeyi düşünme sorgulama fırsatı buldum. Anlatacak, yazacak çok şey biriktirdim. Bir yerden başlamak gerekiyordu.

Hani dedim ya başlarken, en sıkıntılı günlerimde #kizlarsoruyor benim nefes aldığım pencerem idi. Bu kez yine o pencereme çıkmak istesem de başaramadım. Ta ki şu ana kadar. Ruhumu bırakmayan bir karanlık ve nihayet yine burada olmak. Çok şükür. Hayat var demek ki. Umut ta var.

Gözlerinizi kapatın bir an. Hayal edin. Odaklanın ve tüm benliğinizde hissederek düşünün;

Güneşli bir gün. Vakit öğleye yakın. Mutfaktasınız. Bir şeylerle uğraşırken içeriden sokaktan gelen gürültüler arsında belli belirsiz bir ses. Televizyondan gelen bir ses.

'Son koronavirüs hastası da iyileşerek taburcu edildi. Böylelikle ülkemizde koronavirüs taşıyan hiç kimse kalmadı.'

Ne güzel değil mi? Ne kadar güzel. Aslında elimizde iken, varken kıymetini bilmediklerimiz için bir gün 'Vay be. Ne günlerdi. Öyle günler yaşadık ki sokağa bile çıkamadık.' diyerek ileride çocuklarımıza, Allah ömür verirse torunlarımıza anlatacağımız ortak bir tarihine tanıklığımız var artık. Bunu biz yaşıyoruz. Biz yaşadık. Tıpkı 68 kuşağı, tıpkı 70' ler, tıpkı 80'ler, 90'ler gibi bir dönemin şahitleriyiz. 2020 yi yaşayan nesil olarak tarihe çoktan geçtik bile.

Yazılarını heyecanla takip ettiğim bir kaç köşe yazarından biri olup aynı zamanda Hürriyet gazetesi genel yayın yönetmeni de olan gazeteci Ahmet Hakan, tam manasıyla duygulara tercüman olduğu bir yazı yazmış bir kaç gün önce. Ahmet Hakan bu yazısında aynen şunları diyor;

'Şu korona bittiğinde yapacağım ilk 10 şey' diye başlamış ve devam etmiş.

- BİR: Sokağa çıkacağım sokağa... Bütün gün eve hiç uğramadan çarşı pazar gezip dolaşacağım.

- İKİ: Hemen ve derhal 'Dostların arasında/Güneşin sofrasında' sloganıyla bir balıkçıya koşacağım.

- ÜÇ: Elimi yüzüme götüreceğim... Korkusuzca, doğal bir refleks olarak, hiç pişman olmadan..

- DÖRT: Bayağı işlek bir yerde konuşlanmış bir kafenin caddeye bakan tarafında oturup geleni geçeni izleyeceğim saatlerce.

- BEŞ: Sosyalmiş, mesafeymiş.. Hiç umursamadan insanlarla temas mesafemi 5 santime kadar indireceğim.

- ALTI: El sıkışmak özlenir mi yahu? Özledim valla! El sıkışacağım el.. Hatta kafa tokuşturmaya bile varım. O derece yani.

- YEDİ: Hayatımda hiç yapmadım ama yapacağım. Alacağım elime bir olta... Bebek taraflarında balık tutacağım.

- SEKİZ: Bir süre ama uzun bir süre.. Kolonyanın, dezenfektan denilen meretin yüzüne bile bakmayacağım.

- DOKUZ: Hemen kendime bir iş uydurup Ankara’ya gidip gelerek... Bir uçak yolculuğu yapacağım.

- ON: Hiç tanımadığım birilerinin düğünlerine gizlice sızarak halay çekeceğim. Gerçekten yapacağım bunu.

Her bir satırına heyecanla, zevkle katıldığım bu liste gerçekten sizce de duygulara tercüman değil mi? Bu soruyu kendime de sordum. Bitmez gibi gelse de elbette ve inşallah kısa sürede bitmesini ümit ettiğimiz koronavirüs sonrası ben ne yapacağım. Yüzümde oluşan gülümse ile aklımdan hızla geçen yapacaklarım listesi ruhuma göz kırpsa da en sonunda verdiğim karar..

Sadece yaşayacağım. Hiç olmadığı kadar keyifle hemde.

Şair Ataol Behramoğlu o eşsiz 'Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var' şiirinde hangi duyguyla;

'İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne. / Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa. /
Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır. / Kopmaz kökler salmaktır oraya' demiştir.. Devamında 'İnsan balıklama dalmalı içine hayatın. / Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına..' gibi yüzüne insanın tokat gibi yaşama sevincini çarpmıştır bilinmez.

Ona;

'Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var. / Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara,göğe,bütün evrene karışırcasına. / Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır. / Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana..' dedirten hayat her ne yaşattıysa benzerini yaşadık yaşıyoruz. Ve bizimde 'Yaşadıklarımızdan öğrendiğimiz çok şey var' Hem de çok şey..

Hey sen. Ya da sen. Ankara , İstanbul, İzmir, Edirne, Hatay, Trabzon, Kırıkkale, Balıkesir ve ülkemin her köşesindeki KScan. Unutma seninle ortak tarihin tanıklarıyız. Seninle ileride çocuklarımıza, torunlarımıza anlatacağımız bir tarih diliminin, ortak bir geçmişin canlı şahitleriyiz.

Biz 2020'yi yaşayan nesliz.

Umutla ve sevgiyle.