İyi Bir Kadın Yetişirse, İyi Bir Toplum Yetişir!

Geçenlerde bir kadın tanıdım, onunla birliğin, birlikteliğin, yardımın yardımlaşmanın, kardeşliğin ne olduğunu bir daha gördüm.

Birlik olan kadınlarımız neleri başarır, neleri yapar, bu köhne çürümüşlüklerin arasından dünyaya bir demet papatya gibi, nasıl güzel, buram buram umut kokuları yaydıklarını gördüm. Bu gördüklerimin örnek olmasını istedim.

Ayrımın, ayrıştırmanın, ötekiciliğin, kolaycılığın, çabasızlığın gözde olduğu bu devirde; birliğin, birleştirmenin, değer vermenin, sorun çözmenin, yardım etmenin, doğru olanı göstermenin ve bütün bunlar için çaba gösterebilmenin idrakında olan, hele de bu devirde ne kadar zor olmasına rağmen bunları başarabilen bir kadın, ve beraberindekiler.

Avrupa'da bir ülke. Bu ülkede yaşayan, ülkemizden oraya giden insanlara yardım edebilmek için, bahaneleri dost edinmeyen, bir şeyler yapabilmek için elini taşın altına koyan bu insanın, sadece bir sayfa oluşturarak kendisi gibi güzel yürekli ev hanımlarını bir çatı altında toplaması, bir topak karın, bir çığ olması dilimi lal etti, sustum. Başım öne eğildi, hayran kaldım yapılanlara.
Bilinmesin istedi adı, saygı duydum ama bu hayırları yazmak istedim.

Bir yazısını okudum; "Acı diyorum efendim, o da evrensel olmalı" diyordu ve devam ediyordu "Bir çocuğun eline diken batsa; insanoğlu yanmalı"

Bunlar bir annenin, cihanşümul bir gönlün, bir şeyler yapan, dünyada izler bırakan, sadece kendi çocuklarını değil, tüm insanları düşünen yetiştirebilmiş bir kadının, arkasında durduğu sözleri.

Yanmak bir kenara, yakan ve yıkan insanoğlunun yaptıklarına karşı, Türk kadını bir olursa ne olur, onu gördüm. Türk kadını ne kadar güçlü, onu da gördüm. Siz de görün.

Mutfak giderinden kalanı bağışlayıp damlaya damlaya göl yaptılar.

Gazze'de yetimlere hediyeler yolladılar.

Afrika'da su kuyuları açtılar.

Arakan'da 15 tane küçük su kuyusu açtılar.

Halep'e çadır yardımı, kurban bağışı, ramazanda iftarlık gıda paketleri yolladılar.

Türkiye için;

Mehmetçiğe moral mektubu yazdılar.
Şehit polis ailelerine destek oldular.
Kars da bir okula mont bot bere yardımı yaptılar.
Şanlıurfa'da bir okula kütüphane yaptılar.
İstanbul ve Düzcede çocuk onkoloji bölümüne çocuklar için oyun odası yaptılar.

İzmir'de sokak hayvanlarına mama dağıttılar.

Van'da bir okula, 2 tona yakın kırtasiye malzemesi toplayıp çok zorluklar çekerek yolladılar.

Beyin felci geçirmiş çocuklar için kermes düzenleyip 21 tane tekerlekli sandalye aldılar.

Yemendeki çocuklar ölmesin diye bağış topladılar.

Bu saydıklarım sadece küçücük bir kısmı.

Seminerlerle ailelerin çocuklarına yaklaşımlarını daha pozitif kılmaya çalıştılar, bireysel yardımlara da koştular.

Birdi biz oldular, gurbette nice cana umut oldular. Darısı sılada olanların başına, hepimizin başına.

Bu hayırları gücüm yettiğince anlatmak istedim ki, belki biz de örnek alırız.
Sürçü klavye ettiysek affola.