Yalnız Başına Kaldığımızda Herkesten Gizli Yaptığımız Davranışlar

Toplum içinde veya kamusal bir mekanda genellikle çoğumuz çok kibar davranırız ve olması gereken de bu zaten ama yalnız başımıza olduğumuzda genelde serseri ruhumuz ortaya çıkıyor. İşte yalnız kalınca istemsizce doğallığımızı hunharca yaşadığımız o davranışlar :

Mendile sümkürdükten sonra mendili açıp bakmak

Neden bakma gereği duyarız onu hala anlamış değilim :) Sanki içinden petrol mu çıkacak :)

Gaz çıkarınca hissedilen sonsuz mutluluk sonrasında odaya yabancı birinin gelme korkusu

Gayri ihtiyarı olan bu davranış yüzünden resmen korku-gerilim anları yaşıyoruz. Bir de bu gaz çıkarma toplum içinde olunca deve kuşu misali oluyor insan. Hiç unutmam ilkokulda arkadaşımızın biri sınıfta sesli gaz çıkartmıştı sınıfın hepsi kahkahayı patlattı ama arkadaş çok utanmıştı :) Oysa ne yapsın tutamamış elinde mi yahu :)

Göbekçe konuşma dili :)

Plasentadan gelen bağlılık olsa gerek ki göbeğimizle şekil-şukul yapıp oynarız kimileri ise yakın bir dostu gibi konuşur :)

Asansöre başka biriyle binmeme isteği

En çok yaşadığım rahatsız edici bir durum. Asansörde hiç tanımadığınız biriyle binince insan ne yapacağını şaşıyor. Resmen gerilim dolu dakikalar. O yüzden umarım kimse yoktur düşüncesi hakim oluyor bende. Ve genelde binince de telefonla uğraşıyorum ki zaman geçsin.

Müzik zevklerinin bir anda değişmesi

Sevmediğimiz müzik tarzını neden seviyormuş gibi lanse ederiz onu da hiç anlamıyorum. Doğallıktan uzak aldatıcılığı yakın bir durum ve haller içinde olmak kendimizi kandırmaktan başka bir şey olmasa gerek.

Yapmacık gülümsemeler

Gülmediğimiz durumlarda sahte gülücükler patlatmak.