Hiç aklınızın bir köşesinden bir şeklide sınandığımız, güçlerimizin, sabırlarımızın olaylar karşısındaki dayanma derecelerinin ölçüldüğünü düşündüğünüz anlar oldu mu? Benim Öyle beklenmedik bir anda peş peşe öylesine olaylara gebedir ki nefes aldığımız şu minicik dünya da. Bir bakıyorsunuz ki bir anda her şey altüst oluyor hayatımızda. 
Bazen öyle bir yerden öyle bir beklenmedik darbe alıyoruz ki. Daha onun etkilerini üzerimizden atamadan, daha doğrusu ne olduğunu bile anlayamadın bir ikinci darbe, derken peşi sıra üçüncü darbeyi yiyoruz hayattan.

Sanki yolunda giden tüm zincirlerin bir halkanın kopuvermesi ile diğerleri de peşi sıra onu izliyor. Ve biz daha birincinin şokunu atlatamamışken diğer şoklar ile yüzleşmek zorunda kalıyoruz ne yazık ki...
Hayatımız her evresinde nedenlerimiz, niçinlerimiz giderek büyür içimizde, cevapları bir o kadar da küçülür hayatımızda.

Kim bilir belki de bulacağımız cevapların hiçbir anlamı kalmaz ve elimizden kayıp gider. Ve ne yazık ki biz sadece bunu izlemekle kalır ve kayıpların ardından hiç bir şey yapamayız.
İnsanoğlu bu durumlarda ne kadar da çaresiz hissediyor kendisini, nasıl da yapana sıkışmış gibi hareketsiz kalıyor tüm duyguları.

O zamanlarda ne konuşulanları doğru dürüst algılıyor beynimiz, ne yanımızda olup da bize destek vermek isteyenleri görüyoruz. İçimizden hiçbir şey yapmak gelmiyor ne yazık ki. Geceleri yastığa başımızı koyduğumuz zaman uyumak ve unutmak istiyoruz içimizi acıtan ne varsa. Öyle ki sabah yatağımızdan kalktığımız zaman her şeyin yine eskisi gibi olmasını, hiçbir şeyin değişmemiş olmasını istiyoruz.
Ama ne yazık ki nafile çırpınışlar... O sıkıntılar, o üzüntüler, o gözyaşları hepsi bizim için.

Yaşamamız, nefes alırken hayatın zorluklarını bir kez daha fark etmemiz, elimizdekilerin kıymetini bilmemiz, birde aslında ne kadar güçlü olduğumuzun farkına varmak için belki de. Çünkü o en zor anlara kadar asla dayanamam dediğimiz olayların karşısında bile yüzleştiğimiz zaman içimizde o hiç bilmediğimiz güç bizi ayakta tutuyor.
Ne yazık ki hayat böyle bir şey işte. Biz daha hayatın tatlarından ne kadar alabilirizin yollarını ararken, acılar, sıkıntılar, üzüntüler boy veriyor hatta boy vermeyi bırakıyor çiçek bile açmaya başlıyor.

"Geçecek elbet, hepsi geçecek" diyerek kendi kendimizi telkin ettiğimiz bu masum cümleler aslında içimizin isyanını bastırmak için. Ama sabır, sabırlı olmanın, sabırla beklemenin ve her şeyden önce hayata pozitif bakabilmenin ve düşünmenin tüm sıkıntıları atlatabilme de ki önemi çok büyüktür.
Her zaman pozitif düşüncelerin kişilere güzellikler ve iyilikler getirdiği, sıkıntı ve endişeleri yok ettiğini ve bir şekilde bizi gülümsettiğini hatırlarız.

Hayatın bizim için ne anlam ifade ettiği, hayatın karşımıza neler çıkarttığı ile değil, bizim hayatın karşısına çıktığımız tavırla belirlenir; başımıza gelenlerden çok, bizim olanlara verdiğimiz tepkiler ile gelişir. Lewis Dunnington
Dostça ve sağlıcakla kalın...
Sibel Erdem - 12.01.2018
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer
En İyi Cevaplar