Hayata Bir Kez Daha Sıkıca Tutunmamızı Sağlayan Resim Sergisi!

Bu yazımda size bir resim sergisinden söz etmek istiyorum. Ama bu bahsedeceğim resim sergisi öyle sıradan alelade bir resim sergisi değil. Burada gördüğünüz her resim karesi ile birlikte yaşanmışlıkları, sağlıklı olmanın ne derece önemli olduğunu anlamamızı sağlayan bir sergi. Aslında bu tarz aktiviteler de bizlerin dikkatini çekmek istenen çok önemli noktalar var. Anlayana, anlamak isteyene. Hayat ne koşulda olursa olsun ya da ne bilim hangi şartlar altında olursak olalım, her şekilde hayata mutlaka ama mutlaka gülümsemeyi unutmayalım. Yaşama asılmayı, es geçmeyi kesinlikle unutmamalıyız. Çünkü bu resim sergisi bize yaşadığımız her anın kıymetini bir kere daha anlamamızı sağlıyor.

Tempo dergisini herkes bilir. Bu resim sergisi de tempo dergisinin öncülüğünde hazırlanmıştır. Bu resim sergisinin varlığını duyduğum zaman heyecanlandım, ve böyle bir serginin varlığından ne yazık ki çok sonradan haberdar olduğum için gezemediğim ve göremediğim için hayıflandım.

Sergide duygusallık hat safhalarda ve gözleri dolu dolu sergiden çıkan insanlarla dolmuş taşmış. Böyle bir sergi gerçekten hepimizin yaşama daha farklı bakmamıza, algılamamıza sebep oluyor. O ana kadar dert edilen en küçük üzüntülerimizin bile ne kadar anlamsız olduğunu yüzümüze yüzümüze bir tokat gibi iniveriyor.

Bizlerde bu resim karelerindeki kişiler gibi olabilir miydik acaba?

Şu an ki sağlıklı halimiz ile, her şey normal düzeninde giderken bile en küçük şeylere üzülen, kırılan, hatta küsen, dünyayı kendimize ve ailemize zindan eden bizler, başımıza böyle bir olay gelmesi durumunda acaba ne kadar cesaretli olabilirdik bilmiyorum. Hayata tamamen küser, her şeyden elimizi ayağımız çeker, ve hatta çekilmez birer birey mi olurduk.

Bu resim sergisindeki her arkadaşı ayakta alkışlamak istiyorum, bu işe gönül vermişler ve bu koca yürekli insanlara sadece helal olsun diyebiliyorum.

Cesaretleri, yaptıkları, azimleri, hayalleri ve bizlere verdikleri ya da vermek istedikleri mesajları. Aslında onlar değil bizler bu hayatta engelliyiz. Çünkü onların yaşadıklarını ısrarla anlamamaya çalışıyoruz.

Hepimiz çalışıyoruz ve yoğun bir iş temposu içindeyiz. Ama bir an durup ve soluklandığınız zaman, yaşama farklı gözlerle bakabilmek adına bu tarz etkinlikleri kaçırmamanızı öneririm.

Bu yüreği güzel insanların bizlere uzattığı dostluk elini, sevgi dolu bakışlarını ve o sımsıcacık gülümsemelerini yakalayabiliriz. Her defasında onlara sizinleyiz mesajı bir şekilde ulaştırın. En azından yalnız olmadıklarını hissetmelerini sağlamış oluruz.

Aslına bakarsanız burada yazdıklarım, sizlerin bu yazıyı okuyor bile olması o kadar önemli ki. Belki bu sayede bazı şeylerin değişmesine sebep olabiliriz.

Bir fotoğrafçı olarak sözlerime ünlü fotoğraf sanatçısı Ara Güler’in şu sözleri ile son vermek istiyorum.

“Fotoğraf insanların birbirlerini sevmelerine, aşka yarar. Bakmayı öğrenirler, bakmayı öğrenirlerse sevgili olurlar, aşık olurlar ve insanlara sevgi lazımdır. Ve fotoğraf işte bu işe yarar.”

Tüm bu yazdıklarımdan sonra başka söze gerek var mı bilmiyorum. Tüm engellileri engelleri ile beraber sevdiğimizi, hepsi için kalbimizin nasıl titrediğini anlatmak istedim sizlere.

Dostça ve sağlıcakla kalın...