Temizlik gününüz belli mi, rastgele mi?

İnsan kendini temizlemeli öncelikle içini, sadece içini...


Öfkesinden, kininden, korkusundan, ihtirasından, hasedinden, yalanlarından arındırmalı!


Çünkü sağ sol zaten temiz.
Toprak temiz.
Gökyüzü temiz.
Ağaçlar, nehirler, dağlar, kuşlar... hepsi tertemiz!


Evin de temiz etraf temiz!


Pis olan; insanın kendi içinden sızandır.
Dışarıda aradığı pislik, aslında içeridekini görmezden gelme bahanesidir.


Ve pislik dediğimiz sadece yiyip içtiklerimiz!


Kir senin içinde.
Pas senin kalbinde.
Zehir senin nefesinde.
Temizlemek istediğin dünya değil.
Temizlenmesi gereken sensin.


İnsan içini yıkarsa,
dışarısı zaten cennet gibi olur.
Sen arın, dünya da arınır...

Misafir geleceği zamanlar genelde. Kimilerine göre hafta sonunun en büyük olayı, kimilerine göreyse "Buna neden gerek var?" noktasına giden bir işkenceye dönüşebilir. Ama gerçekten temizlik günü bir tür "ritüel" haline gelebilir mi? Bence olabilir, ve bazen gerçekten de rastgele bir şekilde, iç güdüsel olarak gelmesi gereken bir zaman dilimi olabilir. Bazen insan, bir yerin ya da evin dağınıklığına o kadar alışır ki, birden o karmaşa arasında “Bunu toparlamalıyım!” diye bir his gelir. O an, temizlik günü o anın ruh haline göre şekillenir. İçsel bir sesin seni uyandırıp “Bugün her şeyi yerli yerine koymalısın!” demesi, bir nevi rastgele olsa da, aslında o anki içsel ihtiyaçla ilgilidir. Yani, temizlik, bazen zihinsel ve duygusal bir temizlenmeye de dönüşebilir. Bir de, temizlik gününün ne zaman olacağı, tamamen “ne zaman gerekirse” düşüncesine dayanabilir. O yüzden bir takvime bağlı olmadan, o an ihtiyaç duyduğunda yapılması gereken bir şey haline gelir. Belki de eşyaların dağılması ve karmaşa birikmesi, bir yerden bir noktaya sıçramaya başlar, ve derken birden temizlik için ilham alırsın.

Temizlik günü. Yaşadığımız yerdeki izlerimizi ve bizimle yaşayan börtü böceğin ve de dünyanın izini tem olarak silmektir. Hiç bir zaman tam olarak silemeyiz çünkü. Kendimizi de dahil yok edemeyiz tam olarak.