Hayattan zevk almak için neler yapıyorsunuz, kendi düzenini kuramayanlar ne yapsın?

Hayattan zevk almak bazen büyük cevaplar değil, küçük başlangıçlar ister. İnsan çoğu zaman düzen kuramadığını düşünür; oysa çoğu düzen, bir anda kurulmaz. Sessizce, fark edilmeden, küçük alışkanlıkların üst üste binmesiyle doğar. Bazı sabahlar insan ağır uyanır. Perdeden sızan ışık bile fazla gelir. Ev dağınıktır, zihin daha da dağınık. Böyle zamanlarda hayatın tadını aramak büyük hedeflerde değil, küçük hareketlerde başlar. Bir pencereyi açmakta, odaya temiz hava almakta, yatağı toplamakta. İnsan bazen yalnızca bir bardağı yıkayarak bile yeniden başladığını hissedebilir. Hayattan zevk alan insanların çoğu aslında hayatı çözmüş insanlar değildir. Onlar sadece küçük şeyleri kaçırmamayı öğrenmiş kişilerdir. Bir yürüyüşte rüzgârı hissetmek, bir çayın buharını izlemek, gün içinde tek bir işi bile bitirmiş olmanın verdiği sessiz huzur… Bunlar büyük başarılar gibi görünmez ama insanın içini yavaş yavaş onarır. Kendi düzenini kuramayan biri için en önemli şey, kendine kızmayı bırakmaktır. Çünkü düzen, suçlulukla değil, şefkatle kurulur. İnsan kendine biraz izin verdiğinde, biraz anlayış gösterdiğinde hareket etmeye başlar. Önce küçük bir köşe toparlanır, sonra bir gün planı yapılır, sonra belki bir yürüyüş alışkanlığı doğar. Hayat çoğu zaman birdenbire güzelleşmez. Ama insan küçük şeyleri biriktirmeye başladığında, bir gün fark eder ki içindeki ağırlık biraz hafiflemiş. Ve düzen dediğimiz şey aslında kusursuz bir plan değil; insanın yavaş yavaş kendi ritmini bulmasıdır. Belki de hayatın tadı tam burada saklıdır: Büyük cevaplar aramadan, küçük başlangıçlara izin verebilmekte.

Pek zevk aldığım söylenemez. Malum ev iş iş ev. Ama duş alıp bornozla takılmak kahve yapıp içmek oyun oynamak arada gezmek fakrli yerlere gitmek küçük de olsa zevk veriyor

Bol bol kitap okuyorum veya sesli kitap dinliyorum yazı yazıyorum hobi bahçeme gidiyorum aracımla dolaşıyorum

Aynı durum bende de var. 35 yaşındayım.