Bu akşam yolda gördüm onu yıllardan sonra , bir yabancı gibiydi dönüp bakmadı bana , ne yapmalıyım şimdi?

Gül gül dedi bülbül güle gül gülmedi gitti
Bülbül güle gül bülbüle yar olmadı gitti.

Böyle güzel bir duyguya neden acı eşlik ederki?

Benim sevdiğim kadarına gerek yoktu ki , yarısı kadar sevseydi bugün dizilere filmlere biz konu olurduk , bizden ilham alırdı yazarlar şairler...

Benim sevdiğimin yarısı kasar sevseydi yeterdi de , maalesef o da yokmuş , bir ruyanın içinde yaşamışım bir süre , acısıyla uyandım , zalımın kızı...

Ama zamanla anlıyorlar , anlayacaklarda... bir gün telefonum çalacak ama çok geç olmuş olacak

Yosun denizde saklı, deniz mavi de mavi ise onun gözlerinde saklı onu unutmak mümkün mü?
Yağmur bulutta saklı , bulut beyaz da , beyaz onun teninde saklı onu unutmak mümkün mü?

Ben aklına geldiğini düşünüyorum, her ne olursa olsun onca yaşanmışlık bir anda silinemez, bazen yeri gelir yürüdüğün kaldırım taşları onu hatırlatır , bazen şimşek çakar korktuğunda sana yazdıklarını hatırlar... yani oda unutmaz unutamaz bazılarını ama görmezden gelmeyi tervih eder.

Burada da aklıma direk divan edebiyatından şu şiir geliyor; şeb-i yeldayı ne bilir müneccimle muvakkit , müptelayı gam olandan sor kimi geceler kaç vakit...
Göze uyku girmeyen geceler , olmayan sabahlar , hadi az biraz daldın rüyanda bile yıne o var...

Görüyor görüyor , görmemeyi istiyor ama görüyor , tam üstüne hadi yeni şeyler yazayım diyorsun pat rüyanda çıkıyor karşına , dur bakalım ben daha buradayım diyor..

Vardır elbet bir zamanı gittikçe yaklaşan, ne demiş şair belki yarın belki yarından da yakın

Benimki dönmesin , dönsede istemem zaten , artık bu kapı ona kapalı , ben cekeceklerimi çekerim ama daha da onu istemem , olsun yaşadıklarıma rağmen sevmek güzel şey

Evet ama yine de aynı şeyleri yaşamamak lazım yıkıcı oluyor