Bu sabah işe değil de nereye gitmek isterdin?

Valla bu sabah işe değil de… şöyle düşününce, içimde çok net bir adres belirdi: denize bakan bir kahvaltı masası. Hani masaya taze simit, sahanda yumurta, çay dumanı falan geliyor… telefon sessizde, kimse aramıyor, sadece hafif bir rüzgâr. Orada oturup “bugün hiçbir yere yetişmek zorunda değilim” hissinin tadını çıkarırdım.

Ya da daha tam tersi konuşayım; arkadaşlarımla uzun uzun kahve içebileceğim bir yere gitmek isterdim. Öyle sohbetin yer yer dedikoduya sarıp sonra felsefeye döndüğü türden.

Denize kıyısı olan koca koca ağaları olan bir parka. Sırtımı koca bir çınara dayayıp kitabımı okur sonra da biraz kestirirdim. Belki o zaman bu dünyanın yükünden biraz da olsa arınırdım.

Bugün çalışmıyorum ama yine de güzel bi kahvaltı yapmaya gitmek isterdim 😅

Uyumak güzel olur