Manzara ne kadar güzel olursa olsun bazen gitmek gerekmez mi?

Risk almadan yaşanmaz bu hayat, tabi gidilecek, gerekirse o yolda yürünecek, gerekirse geri dönülecek, ama gitmeden olmaz, orada ne olacağı hiç belli olmaz, mesela şöyle bir örnek, elinde yanan bir mum var, ve önünde uzun karanlık bir tünel, o mum sadece etrafını aydınlatır gideceğin yeri aydınlatabilir, tünelin sonunda ne olacağı belli olmaz, işte oda senin elinde olan bir şey, bilmem anlatabildim mi

Bazen manzara ne kadar büyüleyici olursa olsun, içindeki huzur eksildiyse orada kalmanın anlamı kalmaz. Güzellik sadece gözle görülmez, kalbin de hissedebilmesi gerekir. Bir yer seni artık dinlendirmiyorsa, o manzara sadece bir fon olur. Gitmek bazen kaçış değil, kendini koruma biçimidir. Çünkü bazı güzellikler kalmayı değil, vedayı hak eder. Ve insan, gidebildiği yerlerde yeniden yeşerir.

Evet gitmek gerekir. Çünkü her manzarınıda bir sonu vardır. Manzara güzel oldukça bağlar insanı gitsende dönersin... Hayallerin o manzara ile bütünleşir... Ama en son manzara gittiğinde sende gidersin sana kalan hatıralar acın olur... Bu acıda hem başka manzaralardan soğutur hem kendinden... Manzaraya önem verirsen o manzara senin celladın olur...

İnsan durağan bir varlık değildir, sürekli aynı yerde kök salamaz. Değişmeyen tek şey, değişimin kendisidir sözü de boşuna söylenmiş değildir..