Bir erkek neden "boğulduğum denize zaafım var" diye düşünür?

Bir erkek "boğulduğum denize zaafım var" diyorsa bu genellikle mantıkla değil kalple ilgili bir durumdur çünkü bazı duygular insanı ne kadar yorsa da onlardan vazgeçmek mümkün olmaz. Belki geçmişte birine çok bağlandı, belki bir ilişki ya da anı içinde kayboldu ama o acı bile ona anlamlı geldi. Bu tür bir düşünce aslında insanın kendi yarasına dokunma isteği gibi, tanıdık acılar bazen daha güvenli gelir. O deniz onu yorduğunu bilse de içinde bir parçasını bıraktığı için uzaklaşamaz. Bu zaaf, bir yandan romantik bir teslimiyet, bir yandan da iyileşememiş duyguların tekrar tekrar kapısını çalma hâlidir. Yani biraz kalpten kaçamamak diyebiliriz.