Keyifli mi pazarlar?

Konunuza uygun olduğunu düşündüğüm bir şiir de paylaşmak istedim.

Yaşamak mümkünken yaşayamamak;

Bazen her şeye umarsız, bazen de tutarsız olurum.
Yok olmuş saatlerin içinden bakarım kendime.
Kendi kendime yine o vuslat zamanlarımı ararım.
Uzaklardan tren düdükleri öter kulağıma baykuşça.

Her şeyi anlayabiliyorum.
Ben her şeyi de kabul ettim aslında.
Bir şey var o hariç. Benim meselem tam da bu!
Yaşamak mümkün iken yaşayamamakta!

Ruhumun derinliklerinde yankılanır sessizliğim,
Gözlerimle arar dururum mazilere karıştırırım.
Kırık dökük anılarla dolmuş hep kalbimin içini.
Kaybettiğim zamanlar için bir umut var hala içimde,
Arar dururum, belki de bulurum bir çıkış yolu diye.

Düşlerim yorgun, hayallerim solgun,
Bir bilinmezlik içinde savrulur dururum.
Bir ışık var biliyorum, arıyor gözlerim,
Karanlık değil korkum, kaybolmamak için.

Kendime sorarım: "Neden bu hüzün, neden bu keder?"
Arıyorum kendimi aslında bulmak için seni,
Her gün, her gece, her an tekrar ve tekrar.
Kabul etmiyorum, etmeyeceğim de. Çünkü Benim meselem
Yaşamak mümkün iken yaşayamamakta!