Sorular: Spor

Samsunda yaşıyorum galatasaraylı olarak doğdum diğer takımlardan haberim yoktu çocuktum daha sadece 3 büyükleri biliyordum ve yaklaşık 8-9 yaşlarıma kadar böyle de sürdü galatasaraylıyım dediğime bakmayın az buz değil bütün formalarım vardı her maçı seyrediyordum bu arada beni galatasaraylı yapan da babam neyse işte şampiyonluk felan anlıyordum çocukluktan beri içimde hep galatasaray sevgisiyle büyüdüm hep içimde o vardı ta ki o zamana kadar babam biraz solcu bir kişiliktir ve galatasarayı bazı konulardan dolayı tepki olarak tutmayı bıraktı bende siyaset bilmem babam yanlışta biliyor olsa çocuğum babama uydum bıraktım galatasarayı dedim takım tutmuyorum felan e tabi futbol açlığımı da memleketimin takımı olan samsunspor maçlarıyla bitirmeye karar verdim babam beni önceden de bir kaç tane maça götürmüştü ama o kadar ilgilenmiyordum bir kaç maça gittikten sonra artık yavaş yavaş galatasarayı unutmaya başladım konusu bile açılmıyordu babam artık futbola olan ilgisini kesmişti bile yani umrunda değildi ara sıra samsun maçına gidiyorduk işte ama bu küçüklükten beri içimde bir galatasaray sevgisi olduğu için ve ben aşırı fanatik ve enerjik bir kişilik olduğum için bütün samsun maçlarına babamla gitmeye başladım ve ister istemez samsuna bağlandım not hala da gidiyorum neyse işte samsun sıkıntılı dönemlere girdiği oldu ama hala gidiyorduk her zaman içimde ukte kalan galatasaray sevgisi vardı ve bunu babama demeye çekiniyordum, sözde sordukları zaman evet samsunsporluydum ama gizli galatasaray sevgim içimi kavuruyordu keşke o zaman babama söyleseydim... herneyse işte aradan uzun zaman geçti ben ders olaylarından dolayı futbolu bıraktım sorduklarında samsun diyip geçiyordum yavaştan çevrem de oluşuyordur. işte daha sonra tekrardan babamla samsun maçlarına gitmeye başladık ve galatasarayı sözde tamamen unutmuştum ama hissediyordum içimde bir boşluk vardı sanki bir şey eksikmiş gibi babam da katı birisi olduğu için söyleyemiyordum çevrem beni samsunsporlu zannediyordu ama içimden gelmiyordu gidip kale arkasından taraftarın içinden izlesem bağırsam çağırsam bile doyamıyordum garip bir duygu gün geldi galatasaray samsun maçına garip bir histi stad fulldü atmosfer süperdi tabiki galatasarayı tuttum gizlice yendik olay sahadaki futbol değildi zaten içimde eksik kalan galatasaraydı o günden itibaren içimde olan eksikliği, dertlerimin sebebini ve içimdeki boşluğu çözdüm ve bunu kafama aşırı derecede taktım çevreme bunu desem benimle dalga geçerlerdi millete samsunluyum deyipte gs tutmak haha felan derlerdi biliyorum samimi bir kişiliğe sahibim insanları buna inandırdım milletin aklına bile gelmez aslında içimde kalan GALATASARAY sevgisi nasıl tamamlayacağım çevrem beni fanatik samsunlu sanıyor babam öğrense aramızda samimiyetsizlik oluşur gibi çevrem alay konusu eder o gün maçta sadece deplasman tribününü seyrettim orada olmayı hayal ettim içimde kaldı şu an eşşek kadar adamım bunu kafaya taktım keşke yeni bir hayata doğsam da her şey en baştan başlasa