Düğünüm var 2 gün sonra, ama canım yanıyor...

yakında evleniyorum. Hatta 2 gün sonra... ama her şey o kadar berbat ki nerden tutsam dokuluyor.

Aileme destek olmak için çabalıyorm hala, annem zorluk çekmesin diye dip bucak temizlik yaptım hatta bu esnada alyansımı kaybettim. Misafir gelen akrabalarla beni çekiştiriyordu annem. Evimin düzenini bozdu vesaire diye. Halbuki sadece temizlik yaptım, silip süpürdüm kendimi parçalarcasına yemek yemeden.

Gelinliğime laf etmeler yok açıkmış, ayakkabıma bile karıştılar. Pembe aldım sonra da giyeyim diye, illa beyaz mı olcak ölür müyüm beyaz olmazsa?

Nikah şahidimi bile seçtiler! Ben ses çıkartınca ergenlik modu gibi bastırmaya çalışmalr falan. Ev dağınık ve çok pis el atmasam, annem hiç iş yapmaz. Hep böyleydi, koltukları mobilyaları düzgün hale getirdim çeke çeke onun bile lafını ettiler.

Salonda sıkış tepiş dizip daraltıyordu, eve gelenler çok beğendi o beğenmedi.

Badanayı bile nişanımdan önce tek başıma yaptım temizliğime kadar. Tuttuğum evi bile tek başımatemizledim. Ona da tek gittin diye laf ettiler, kaç kere beni bırakmayın biri benle gelsin demiştim oysa...

Ne yapmalıyım şu noktada, hep ağlıyorum sinirlerim bozuldu... İki gün sonra düğün var ve kendimi çok yalnız hissediyorum. Aileme verdiğim desteği ailem bana vermiyor.