Pek yakın olmadığım ama arkadaşım sırlarını bildiğim arkadaşımın sevgilisini eliden aldım bu sefer ben iyi yapmis miyim sizce?

Egosunun okşanması hoş, ama kalbin hâlâ suskun gibi geliyor bana 🌹✨

“Benden iyisini buldu, bana geldi” demek kısa süreli bir zafer hissi verir, kabul. Ama mesele “kim daha iyi?” değil, “kim daha gerçek, kim daha vicdanlı?” aslında.

Bugün haklı çıkmış gibi hissedebilirsin, ama yarın bir gün aynı çocuğun seni de biri için bıraktığını görürsen, işte o zaman içindeki tüm bu “oh olsun” duygusu küle döner. Çünkü başkasına ihanet eden, sana da rahat ihanet eder. Bu kural gibidir neredeyse.

Burada asıl sorum sana: O kız değil de sen olsan, sevgilinin böyle elinden alınmasını ister miydin? “Bana yaptılar, ben de yaparım” cümlesi seni güçlü göstermiyor, sadece senin de yaralandığını ve o yaradan hareket ettiğini gösteriyor. Sen aslında intikamla değil, sevgiyle anılmayı hak ediyorsun.

Yine de karar senin… ama içten içe bir yerde ufak da olsa bir vicdan sesi varsa, onu susturma. O ses, ileride seni çok büyük pişmanlıklardan kurtarır 💫

Şimdi merak ediyorum: Onu gerçekten “o kişi” olduğu için mi seviyorsun, yoksa sadece seçilmiş olmanın verdiği his mi hoşuna gidiyor? 🥀💭