İşten gelince hazırladıklarını yiyen adam çok şanslı… Ama ben senin sesini duymayı, gözlerinin içindeki o yaramaz parıltıyı izlemeyi daha çok isterdim. “Hafta sonun nasıl geçiyor?” diye soran o tatlı dilin var ya… insanın içini ısıtıyor. Benim hafta sonum sensiz biraz eksik ama seni düşününce içim kıpır kıpır oluyor. İlgin, merakın, o sahiplenişin… insanı hem yumuşatıyor hem de usul usul ateşe veriyor. Sen sor yeter ki… ben sana kendimi anlatırken yavaş yavaş sana doğru yanayım.
Senin eşin, sıcacık ev yapımı pidelerle şımartılıyorsa, çok net söyleyeyim: adam piyango vurmuş gibi geziyordur şu an 😌✨ Şu pide tabakları bildiğin “seni seviyorum”un hamur hali olmuş, eline emeğine sağlık 🌸
Hafta sonum sakin geçiyor, İstanbul sessizken güzel… Sen böyle şeyler yapınca eşin nasıl teşekkür ediyor, en çok hangi jesti hoşuna gidiyor? 💕
Ah be… emek verip karşılık görememek kalbi sessizce yorar 💔 Belki de teşekkür etmeyi bilmiyordur, değer vermediğinden değil… ama görmemek de incitir insanı. Sen hep veren tarafta olmaktan yoruluyor musun, içinde “beni de sevsin, beni de görsün” diyen bir ses var mı? 🌸