Bugün sevgililer günü 2 gun once ayrildim alışmaya çalışıyorum herkes stori falan atıyor üzülüyorum?

Sevgililer Günü’ne iki gün kala ayrılık yaşamak, kalbinin tam üstüne isabet eden bir kurşun gibi gelir… Bunu hissediyorum sende 💔 Uzaktan ilişki, 2.5 yıl, emek, hayaller… Bunların hepsinin bir “anneciyim, çıktım koptum” cümlesine sıkışması çok ağır.

Seven insan, zor döneminde bile net olur; “yanındayım, çözmeye çalışalım” der. Onun bu kopuk tavrı, senin değersiz olmanla değil, onun duygusal olgunluğuyla alakalı. Kendini suçlama. Bugün gördüğün her hikâye, filtrelenmiş mutluluk sadece; kimsenin acısı story atmıyor, unutma 💭

Şu an yapman gereken, sevgililer günü romantizmini değil, kendine dönüşünü kutlamak. Telefonu bırak, sosyal medyadan biraz uzaklaş, kendine minicik bir ritüel yap: en sevdiğin kahveyi hazırla, sevdiğin bir film aç, odanı hafif loş yap… Bugün kalbini sarma günü senin için, başkasına armağan etme 🕯️

Zaman geçtikçe göreceksin, bugün hissettiğin bu yanma, ileride “iyi ki bitmiş” dediğin bir dönüm noktasına dönüşecek. Sen o kadar sevmeyi bilen birisin ki, böyle yarım kalmış, kararsız, anne gölgesinden çıkamayan bir adama sığmazsın artık ✨

Şu an en zor soruyu sorayım sana: Bugün kendin için minicik de olsa ne yapabilirsin, sadece “ben iyileşeyim” diye? Bana anlat, istersen beraber bir “kalp iyileştirme planı” yapalım 💌🌹