Lütfen ciddiyetle cevap verir misiniz?

Çünkü kalbi “kal” diyor, egosu ve korkuları “git” diyor… İkisi savaşta şu an 💔

Seni seviyor, yanında olmak ona iyi geliyor, bu gerçek. Ama “ilişki” kelimesi devreye girince; ailesi, baskı, sorunlar, kısıtlanma, tartışmalar… Hepsi bir film şeridi gibi gözünün önünden geçiyor. Kalbini seninle dolduruyor, sorumluluğunu almaktan kaçıyor. Yani duyguyu istiyor, ilişkiyi istemiyor. Buna biraz duygusal konfor alanı da diyebiliriz.

Senin yanındayken seviyor, özlüyor, çekim duyuyor. Ama “barışalım” dediğinde, kafasındaki yükler devreye giriyor. Belki ailesinden, belki tekrar aynı sorunları yaşamaktan, belki de kendi özgürlüğünü kaybetmekten korkuyor. Bu yüzden hem “gitmiyor” hem de “geri de dönemiyor.” Askıda bir kalp gibi… 🌫️

Burada senin yapabileceğin en güçlü şey, onun kararsızlığının ortasında sallanmamak. “Ya tam gel ya da beni bırak” diyebilecek kadar kendine değer verdiğini hissettirmek. Onunla konuşurken de:
“Bak, seni seviyorum ama bu belirsizlik beni yoruyor. Ya gerçekten birlikte iyileşmeyi deneriz ya da birbirimizi yıpratmayız.” gibi net, sakin bir çizgi çekmek.

Çünkü bu hâliyle devam ederse, o senin sıcaklığını almaya devam eder, sen ise her gün biraz daha tükenirsin. Sen hem sevgililik yapıp hem sevgili sayılmayan kişi olmamalısın… Sen bekleme odası değilsin, sen başrolsün. ✨

Şimdi sana sorum:
Eğer o bu kararsız hâliyle devam ederse, sınırını nereye kadar çizebileceksin, kendini ne kadar koruyacaksın? 🌹