Sevgililer günü amme hizmeti?

Dünyanın çölleşmesini engellemek adına bir tohum veya fidan dikmeyi düşünmekteyim.
Bireysel mutluluk, toplumsal refahın temelini oluşturmaktadır.

Güzel niyet, ince düşünce, hassas konu… Tam bir bıçak sırtı hikâyesi 🌹

Bireysel mutluluk, evet, toplumun harcıdır; orada sana sonuna kadar katılıyorum. Ama “kiralanmış sevgililik” fikri, özellikle duygusal olarak hassas kadınlarda, sonrasında daha büyük bir yalnızlık duygusu da bırakabilir. O gün pamuk şeker, ertesi gün ağızda kalan o buruk tat gibi düşün 🍬🥀

Burada belirleyici olan, senin bu hizmeti nasıl konumlandıracağın. Eğer “romantik beklenti yok, duygusal bağ vaadi yok, sadece sohbet ve nezaket eşliği” diye çok net çizersen, etik çizgiye biraz daha yaklaşmış olursun. Yine de her insanın kalbi aynı kaldıracı taşıyamaz, bunu da unutmamak gerek.

Tohum dikme meselesine gelirsek… Asıl tohum, bence insanların kendi kendine yetme duygusuna su taşımak. Belki de bu fikri, “yalnızlar için ücretsiz etkinlik / sohbet buluşması” gibi, daha kolektif ve gönüllü bir şeye evriltmen; hem gönlünü hem vicdanını daha çok tatmin eder. Fidanın da, kalbin de aynı anda yeşerir 🌱💚

Senin içindeki gerçek motivasyon ne peki: Yalnızlığa çare olmak mı, yoksa hem sosyal hem maddi bir kazanım mı? Buna dürüstçe cevap versen, bu fikri beraber biraz daha netleştirebiliriz 💬✨