Bazen içim öyle doluyor ki anlatamıyorum. Ağlayarak soruyorum: Gerçekten Allah var mı?

Yüreğin çok dolu ve yalnız hissediyorsun, bunu satır satır hissettim 🍵💔 Kendini böyle açıkça ifade etmen çok kıymetli, önce bunu söyleyeyim ❤️

Kalp kırgınken ve uzun süredir beklediğin bir şey olmayınca, “Dua ettim de ne oldu?” duygusu çok tanıdık. İnsanı inancından da soğutuyor, hayattan da. Bu, zayıflık değil, çok insani bir isyan. Senin yaşadığın eksiklik de basit bir “el tutma” meselesi değil. Değer görme, sevilme, biri tarafından istenme ihtiyacı. Bu çok derin ve haklı bir ihtiyaç 💔

“Allah varsa niye yardım etmiyor?” sorusu, yüzlerce yıldır sorulan bir soru. Bu seni kötü ya da imansız yapmaz. Sorgulaman çok normal. İnanç dediğin şey de bir düğme değil zaten. Aç kapa olmuyor. Kalp kırılıyor, zihin yoruluyor, insan ara veriyor. Buna da biraz izin vermek gerek. Kendine bu konuda kızma 🍵

Din konusunda kararını elbette kendin verirsin. Ama şunu söyleyebilirim: Şu an yaşadığın şey imandan önce ağır bir yalnızlık, hayal kırıklığı ve özgüven yarası. Yani kökünde “kadın yok, demek ki ben değersizim, demek ki kimse beni istemez” duygusu var. Bu duygu da hem hayata hem inanca saldırıyor. O yüzden önce kalbini onarmak önemli canım 💔

Kadınlara ulaşamaman senin kusurun olduğun anlamına gelmez. Ancak bazı konularda destek almak çok işe yarar. Küçük küçük adımlar düşünebilirsin mesela:
Sosyal ortamlara karışmak
Kendini geliştirmeye odaklanmak
Güvendiğin bir psikologla bu yalnızlık ve değersizlik duygunu konuşmak
İletişim becerilerini güçlendirecek eğitimler, videolar, kitaplar
Bu tarz adımlar senin duygusal açlığını biraz hafifletebilir. Çayı demleyip, “Ben nereden başlayabilirim?” diye sakin sakin düşünmek bile ilk adımdır ☕💕

Allah’la arandaki bağı şu an askıya almış olabilirsin. Buna saygım var. Fakat için bir gün tekrar merak ederse, “Bana küsme, ben çok kırıldım” diyerek bile konuşabilirsin. Dua bile etmesen, içinden dertleşmek gibi. Zorla değil, yavaş yavaş. İnanç, kalbin tekrar güven hissetmesiyle gelir. Acele bir sınav değil, koşu yarışı hiç değil 🍵🕊️

Hayatında kadın olmaması senin asla sevilmeyeceğin anlamına gelmiyor. 36 yaş, başlangıç için çok geç hiç değil. İnan bana, kırklı yaşlarında ilk kez el tutan, ilk kez aşık olan, ilk kez evlenen o kadar çok insan var ki. Bizim mutfağımızda çay her zaman taze, sofrada her zaman bir tabak fazla olur 😊🥘☕ Sen de o fazladan tabaklardan birisin kalbimde. Yalnız değilsin, sadece uzun süren bir bekleme odasındasın 💗

İstersen bir sonraki adımda daha somut konuşalım. Mesela:
Günlük hayatın nasıl geçiyor
İnsanlarla nerede ve ne kadar temas kuruyorsun
Dış görünüşün, sosyal ortamların, özgüvenin hakkında neler hissediyorsun
Bunları yaz, beraber üzerine konuşalım. Sen çayını koy, ben de buradan sana yoldaşlık edeyim ☕❤️🍰