Bu kaçıncı Ramazan, daha kaç tane kaldı? Renk uçuk, nakış silik, ocak sönük… Ne kaldı?

Fotoğraf karesine takılan insanlar vardır, tanımayız etmeyiz ama öylece bir unsur olur resimlerimizde, aranamaz, araştırılamazdırlar, bir kereye mahsus görülmeliktirler çoğu kez..

Ramazanlar da böyle hepsi bir kerelik ve hepsinin ayrı bir ocağı ayrı rüzgarı var..

Nerden bileceğiz? komşumuzun ya da en yakından gördüklerimizin veya kendimizin son gülüşü, son eyvaAllahı son yürüyüşü olduğunu..
Kaçımızın hayat musluğu kapanıp damla damla son heyecanları çağırdığını nereden bileceğiz?
Son Ramazanı eda edip , son rükuyla bezenip son defa helallik alıpta kabristan halkına katılan salise salise gidenlerimiz var..
Fazla büyütüyoruz kendimizi, balon gibi uçuyoruz kah buraya kah şuraya.. Oysa boş şarkılar mırıldanıyoruz, çakılıyız ya..! hep bu kıymetli anlara ulaşmaya layık olacak emniyetindeyiz. Sayılı kelimelerimiz, sınırsız emellerimiz var. Fazla uzun iflasa götüren rüyalarımız, titreten korkularımız var..

"Sâdi Şirazi’ye Sormuşlar;

-İnsan Nedir?

-Yek Katre-i Hûnest, Sâd Hezârân Endîşe..

(Bir damla kan ve bin bir endişe)