Nerede o eski ramazanlar?

Merhabalar. <3
Her Ramazan ayı geldiğinde bu soru hepimizin aklına gelir. Nerede o eski ramazanlar? Hepimizde geçmişe dair derin bir özlem var. Nostaljik olan insanoğluna daha çekici geliyor. Büyüyen ve gelişen dünya, teknolojik gelişmeler ne kadar önemli olsa da eskinin saflığı ve temizliğinin yerini tutmuyor. Özellikle Ramazan ayında ya da bayram gibi özel günlerde eskiyi özlüyoruz. Ramazan ayında ve bayramlarda yaptığımız çoğu geleneği günümüzde devam ettirmiyoruz. Şimdi zaman tünelinde bir yolculuğa çıkalım ve Ramazan ayında gerçekleştirdiğimiz eski gelenekler nelermiş bir göz atalım.

Nerede O Eski Ramazanlar? Nostaljik Yolculuğa Hazır mısınız?

Ramazan deyince benim aklıma ilk olarak Hacivat ve Karagöz gelir. Eskiden Ramazan ayında sokaklarda kukla gösteri ile sahura kadar eğlenceler yapılırmış. Panayırlar düzenlenişmiş. Genç, yaşlı, çocuk, herkes birlikte zaman geçirir Ramazan ruhunu sonuna kadar yaşarlarmış. Şimdi hangi sokakta bu geleneği devam ettiğini görüyoruz ki? Ne eski bayramlar kaldı ne de Ramazanlar.

Ramazan davulcusu geleneği hala devam ediyor ama her mahallede değil. Ben uzun süredir bizim buralarda Ramazan davulcusu görmüyorum. Ne davulcuyu görüyorum ne de manilerini duyuyorum. Eskiden bayramda kapımızı çalar harçlık isterlerdi. Artık bu gelenek de eskiye karıştı.

İftar topu geleneği de tarihe karıştı. İftar zamanında patlatılan topu duymadan iftar açılmazmış ama artık iftar saatini televizyondan takip ediyoruz.

İftar topu geleneği gibi kalabalık iftar sofraları da mazinin tozlu sayfalarında yerini aldı. Annem hep anlatır eski Ramazanları. Her mahallede toplu iftarlar yapılırmış. Şimdi sadece şehrin belirli noktalarında toplu iftar yemekleri veriliyor. Ona da herkes katılamıyor.

Ramazanın vazgeçilmesi pideyi sevmeyen yoktur. Çok şükür hala pide geleneğini sürdürüyoruz. Ama pide kuyruğu oluşmuyor artık fırınların önünde. Çünkü her köşe başında bir fırın var. Talep o kadar hızlı karşılanıyor ki kuyruklar oluşmuyor. Bu iyi bir şey olsa da insan pide kuyruğunu bile özleyebiliyor.

Bayram sabahı namazına giden çocukların sevinç dolu kahkahalarını anlatır babam hep. Amcamla birlikte dedemin arkasına takılır zıplaya hoplaya bayram namazına giderlermiş. Peki ya şimdi? Çocuklara bu gelenekleri aşılayamadığımız için erken kalkıp babalarıyla gitmek istemiyorlar. Eskiden babalar götürmediğinde çocuklar ağlarmış. Şimdi ise çocuklar bayram sabahı uyandırılınca ağlıyor.

Nerde o eski Ramazanlar bilmiyorum ama çokkk eskide kaldığı kesin. Benim çocukluğumda bile çoğu yoktu. Hepsini annemden babamdan duydum. Peki bu kimin suçu? Buna da pek emin değilim. Ama yine de Ramazan ruhunu hala az çok yaşıyor olmak gurur verici. Hepimize şimdiden Hayırlı Ramazanlar.

Ya okuldan çıkarken ezan okunurdu kosa kosa gelir sofraya otururduk ne güzeldi

Eeyy essede birazdan oruc acicaktik simdi ne guzel oldum de acliktan