Ailem sürekli maaşımı ve geliri mi soruyor, bu durumda sınır koymakta haksız mıyım?

Geçen sene inşaat var diye, 1M para verdim. Abim olacak yavşağa araba alacağım paramı ver dedim, vermiyor. Babama diyorum, al paramı oğlundan diye, duvardan ses geliyor bundan ses gelmiyor. Kız kardeşimin var toplam 600 bin kadar oda alır, alır vermez. Kyk borcuna kadar ben ödedim düşün.
Sonra sizden adama aile olmaz diyince ortamı bozan ben oluyorum. Herkes para lazım oldumu beni arıyor. Vermezsen de önce verdiklerini hemen siliyorlar. Vallahi iyi niyet, bu devirde insanın başına bela. Bu kardeşim yüzünden birikim yapamadim. Evlemedim, vebali bunlara. Şimdi de hiç kimsenin beni tanımadığı bir şehire yerleşip hepsini hayatımdan çıkarma kararı aldım. 33 yaşına geldik, kendi paramizin hayrını göremedik. Tavsiyedir, uzak dur hayatını mahvetmekten başka işe yaramaz öyle aile. Düşmana hacet bırakmıyorlar.

Sen, bensin. Allah yardımcın olsun kardeşim. Böyle aile düşman başına vermesin. Bide dışardan sorunsuz gibi görünür. Sadece sen göze batarsın. Çalan, çırpan hakka girenlerle hiç bişey olmamış gibi devam ederler. Anne- babada bir tepki verelim vs söz konusu olmaz.
Ben artık, kız kardeşim de dahil kimseye vermiyorum. Kadındır yalnız bırakılmaz diye, her konuda destek oluyordum. Bi baktım sen haklısın diyerek, bu da sömürü politikası uyguluyor. Millet adam kullanmayı, marifet sayıyor.
Şu anda da birikim, yapıyorum.
Başka şehire taşınıp yeni insanlar taniycam. Nasip olursa yuvamı kurarım. Bunlarla da görüşmeyeceğim. Öyle de böyle de kötü olan ben oluyorum. Hakkını veririm.

Araba alinca da kimseye soyleme