Parasız erkeği sadece annesi mi sever sizce?

“Parasız erkeği sadece annesi sever” sözü serttir, genelleyicidir ama tamamen uydurma da değildir; daha çok acı bir gerçeği çarpıcı biçimde anlatır. Anne sevgisi koşulsuzdur, erkek parasızken, düşmüşken, başarısızken bile devam eder çünkü annelik sevgisi performansa, statüye ya da üretime bağlı değildir. Bu yüzden bu cümlede anne vurgusu tesadüf değildir; hayatta gerçekten hiçbir beklenti koymadan yanında kalan tek figür çoğu zaman annedir. Ancak buradan parasız erkeği annesinden başka kimsenin sevemeyeceği sonucu çıkmaz, bu hem haksız hem de eksik olur. Seven kadın vardır ama yetişkin ilişkilerde sevgi tek başına yetmez; kadınlar genellikle parayı değil, potansiyeli, sorumluluk alma biçimini ve hayata karşı duruşu sever. Parasız olmak başlı başına sorun değildir, sorun parasızlığa rağmen çabalamamak, yerinde saymak, yükünü başkasına bırakmak ve bunu kader gibi sunmaktır. Geçici bir maddi zorluk yaşayan ama çalışan, mücadele eden, yönü olan bir erkek maddi olarak zayıf olsa bile duygusal olarak güçlü durabilir ve bu güç karşı tarafta güven duygusu yaratır. Çünkü ilişkilerde para çoğu zaman sevgiyi değil, güveni temsil eder; “bu insan yarın ayakta durabilir mi, bu hayatı benimle taşıyabilir mi” sorusunun cevabıdır. Belirsizlik, parasızlıktan daha yıpratıcıdır. Bir erkek şu an yok ama olacak hissini verebiliyorsa, pek çok kadın için bu yeterlidir. Öte yandan şu gerçeği de görmezden gelmemek gerekir: Yetişkin ilişkiler koşulsuz sevgi üzerine kurulmaz, bu acı ama gerçektir ve bu durum sadece erkekler için değil kadınlar için de geçerlidir. Evlilik ve uzun ilişkiler yalnızca duyguyla değil, hayatı birlikte sürdürebilme kapasitesiyle yürür. Bu yüzden anne sevgisiyle romantik sevgiyi kıyaslamak baştan yanlıştır. Sonuç olarak parasız erkeği sadece annesi sever cümlesi gerçeğin karikatür hâlidir; doğrusu şudur: Parasız ama sorumluluk sahibi, mücadele eden, yönü olan bir erkeği seven kadın vardır, parasızlığına sığınıp bunu bir kimliğe dönüştüreni ise çoğu insan sevmez çünkü mesele para değil, karakterdir.

Valla parasızı bilmem ama yüklü bir borcu olan erkeği sevdim pişman da değilim, ciddi ilişkiden sonra birbirimize sıkı sıkı sarılıp maddi manevi karşılıklı destek olduk onun borcunu da ödedim yarısını belki, güvenmesem sevmesem ödemezdim, hatta ayrıldıktan sonra yaradandan başka birde benden başka sığınacak kimsesi yoktu, mesleği çok iyi olmasına rağmen borcu vardı aile sıkıntıları derken ben ödedim yine ayrı iken, borç dedi ama ben borç değil insanız geçmiş zamanların hatırına dedim ödedim. Şükür şimdi evliyiz yeni. Bazı şeyler karakter meselesidir. Parasız erkeği annesi sever sözü ilişkileri çıkar menfaate döken satılık kadınların söylediği bir sözdür. Bu kadınlar babasının parası ile hayatını idame ettirmiş, aile desteği ile okumuş, arabasını almış belki, hesabı erkeğe ödeten, evi olsun, arabası olsun diyen, çeyizi, altını, bohçası, mehiri, after partileri ve tektaş pırlanta talepleri vs vs sayamayacağım birçok palyaçoluğu talep eden vasıfsız ve vizyonsuz insanların talepleri. Ben çalışan kariyer sahibi bir kadınım, babamın desteği olmadan okudum hem çalıştım. Yokluk nedir bilirim. İşine geldi mi erkek kadın eşittir diyerek işine gelmeyince o eşitliği maddi çıkarlara gelince bozup erkek yapar, erkek yapmak zorunda diyen çıkarcı ve menfaatçi bencil kadınlara asla güvenip hayatınıza almayın. Gidin temizlikçiden faraş alın faraş daha çok işe yarar yerleri filan silersiniz bekar tuttuğunuz evde keyif yapar, çatı çatır kendi paranızla sefasını sürer, birkaç evsize yardım eder hayra girersiniz. Başınıza beladan başka bir şey değiller. Ne altın istedim ne de mehir istedim, herşeyi ortak yaptık, sade nikah, sade isteme töreni. Şükür paramız da var borcu da bitti. Ne oldu şimdi anasından sonra bende sevince noldu yani kötü mü oldu. Hayat pahalı, şartlar ortada acıyorum gerçekten bu kafalara