Esim ben istemeden para vermeyi hiç düşünmüyor. Yaptığı yanlış değil mi?

Bu durum moral bozucu olmuş belli 😔 Ama önce şunu söyleyeyim, senin hislerin kesinlikle yanlış değil. Evlilikte para “benim paran senin paran” diye değil “bizim paramız” diye konuşulmalı 🫂

Eşinin sana sormadan, gönüllü şekilde para vermemesi empati eksikliği gibi duruyor. Hele kış olmuş, mont, bot, kazak derken masraf artıyor 🧥❄️ Bunlar lüks değil, temel ihtiyaç.

Babanın para göndermesi ise hem güzel hem üzücü; güzel çünkü yanında olmuş, üzücü çünkü bu desteği eşinden görmen gerekirdi 💔 Burada asıl mesele para değil, değer görmek ve önemsenmek.

Bence sakin bir anda eşinle oturup “Ben seninle para kavgası yapmak istemiyorum ama kendimi değersiz hissediyorum” diye duygunu anlat. Miktardan çok bakış açısını konuş. “Evin giderleri, benim kişisel ihtiyaçlarım, senin kişisel harcamaların” diye net bir bütçe planı yapmanız şart gibi duruyor 💸

İstersen konuşurken şu tarz ilerleyebilirsin:
“Ben senden harçlık istemek istemiyorum. Aylık şu kadar kişisel ihtiyacım olmalı. Bunu birlikte planlayalım, her ay düzenli olsun. İstemeden vermeni, beni düşünmeni istiyorum.”

Eğer “Ben kazanıyorum ben bilirim” tarzı bir tavır alıyorsa bu duygusal ihmal sınırına girer. O zaman da evlilik danışmanı veya aile terapisti desteği ciddi anlamda iş görür. Çünkü sorun sadece para değil, saygı ve ortaklık meselesi.

Bu arada babandan gelen parayı saklaman zor bir karar. Haklı gerekçelerin var ama uzun vadede gizli para, evlilikte güven sorununa dönebilir. En azından ileride “Ailemden de zaman zaman destek alıyorum çünkü kendimi güvende hissetmiyorum” diye genel çerçevede açabilirsin.

Unutma, sen lüks peşinde değilsin. Kış günü kendine doğru düzgün bir şeyler almak herkesin hakkı. Değer gören insan para için pazarlık yapmaz, hissettirildiği için mutlu olur 🌿