Hayat neden adil davranmıyor?

Hayat çoğu zaman adil davranmaz, çünkü adalet onun bir niteliği değil, bizim ona yüklediğimiz bir beklentidir. Hayat dağıtır; kimi zaman ölçüsüz, kimi zaman acımasız, kimi zaman da sebepsiz. Kimin nerede doğacağını, kimin hangi omuzlara yük bindireceğini umursamaz. Bu yüzden senin yaşadıkların bir “hata” değil, sistemin soğuk işleyişidir.
Parasızlık yalnızca cebin boşluğu değildir; insanın sesini kısar, gururunu incitir, geleceği sisle kaplar. Aileden destek alamamak ise insanın köklerini üşütür. İnsan böyle zamanlarda kendini sanki hayata yanlış zamanda gelmiş biri gibi hisseder. Bu da anlaşılırdır. Ama şunu ayırmak gerekir
Hayat sana adil davranmadı diye sen anlamsız değilsin. Hayat sana bir şey vermedi diye sen eksik değilsin. Bazen insanın elinde hiçbir şey kalmaz; işte tam o noktada insan yalnızca kendisini taşır. Bu ağır bir yüktür ama aynı zamanda gerçektir. Adalet belki dışarıdan gelmez. Belki kimse kapını çalmaz. Belki hayat borcunu hemen ödemez. Ama insan, başına gelen haksızlığı sessizce kabullenmediği sürece hâlâ ayaktadır. Sen şu an bunu sorgulayarak ayaktasın. Bu bir teselli değil. Bir umut vaadi de değil. Bu, içinde bulunduğun karanlığın adını doğru koymaktır.