Kocamın cimriliğinden bıktım. Haftada 2500 liradan fazlasını vermiyor. Para lazımsa babandan iste diyor. Ne yapmalıyım sizce?

Ben 24 yaşındayım, Hava Trafik Kontrolörüyüm. Stresten saçlarımın beyazladığı, saniyelik kararlarla uçakları yönettiğim bu işten ayda 190 bin lira kazanıyorum. Ama evlendiğimiz günden beri maaş kartım kocamda duruyor. Eşim bana haftalık sadece 2500 lira harçlık veriyor. İstanbul gibi bir yerde, işe gidip gelirken, öğle yemeği yerken o para hemen bitiyor.
Maaşımın geri kalanının tamamını eşim her ay çekip babasına, yani kayınpederime gönderiyor. Kayınpederimin durumu gayet iyi, emekli maaşı var, evi var ama eşim; 'Babam ailenin büyüğüdür, para onda toplanır, bereket orada olur. Bizim paramız ortak havuzda biriksin ki geleceğimiz garanti olsun' diyor. Ben de 'Kocamdır, evi çekip çeviren odur, elbet bir bildiği vardır' diye sesimi çıkarmıyorum.
Bazen ayın ortasında param bitiyor, mahcup bir şekilde eşime; 'Hayatım, harçlığım bitti, biraz daha verebilir misin, arkadaşlarlayım mahcup olmayayım' diyorum. Eşim o zaman bana dönüp; 'Benden para isteme, zaten bütün kazancımızı geleceğimiz için babama gönderiyorum. Çok lazımsa git kendi babandan iste, sana harçlık versin' diyor.
Bu lafı duyunca çok utanıyorum ama eşime de hak veriyorum. Sonuçta o bizim birikimimizi düşünüyor, ben harcamayı düşünüyorum. 'Demek ki ben idare etmeyi bilmiyorum, kocamı darlamayayım' diye düşünüp susuyorum. Hafta sonları da o yorgunlukla kayınvalidemlere gidip hizmet ediyorum, temizlik yapıyorum. Kocam 'Gelinlik vazifendir' diyor, ben de yuvamın huzuru bozulmasın diye boynumu büküp yapıyorum.

Ben 24 yaşındayım, Hava Trafik Kontrolörüyüm. Stresten saçlarımın beyazladığı, saniyelik kararlarla uçakları yönettiğim bu işten ayda 190 bin lira kazanıyorum. Ama evlendiğimiz günden beri maaş kartım kocamda duruyor. Eşim bana haftalık sadece 2500 lira harçlık veriyor. İstanbul gibi bir yerde, işe gidip gelirken, öğle yemeği yerken o para hemen bitiyor.
Maaşımın geri kalanının tamamını eşim her ay çekip babasına, yani kayınpederime gönderiyor. Kayınpederimin durumu gayet iyi, emekli maaşı var, evi var ama eşim; 'Babam ailenin büyüğüdür, para onda toplanır, bereket orada olur. Bizim paramız ortak havuzda biriksin ki geleceğimiz garanti olsun' diyor. Ben de 'Kocamdır, evi çekip çeviren odur, elbet bir bildiği vardır' diye sesimi çıkarmıyorum.
Bazen ayın ortasında param bitiyor, mahcup bir şekilde eşime; 'Hayatım, harçlığım bitti, biraz daha verebilir misin, arkadaşlarlayım mahcup olmayayım' diyorum. Eşim o zaman bana dönüp; 'Benden para isteme, zaten bütün kazancımızı geleceğimiz için babama gönderiyorum. Çok lazımsa git kendi babandan iste, sana harçlık versin' diyor.
Bu lafı duyunca çok utanıyorum ama eşime de hak veriyorum. Sonuçta o bizim birikimimizi düşünüyor, ben harcamayı düşünüyorum. 'Demek ki ben idare etmeyi bilmiyorum, kocamı darlamayayım' diye düşünüp susuyorum. Hafta sonları da o yorgunlukla kayınvalidemlere gidip hizmet ediyorum, temizlik yapıyorum. Kocam 'Gelinlik vazifendir' diyor, ben de yuvamın huzuru bozulmasın diye boynumu büküp yapıyorum.

Ben 24 yaşındayım, Hava Trafik Kontrolörüyüm. Stresten saçlarımın beyazladığı, saniyelik kararlarla uçakları yönettiğim bu işten ayda 190 bin lira kazanıyorum. Ama evlendiğimiz günden beri maaş kartım kocamda duruyor. Eşim bana haftalık sadece 2500 lira harçlık veriyor. İstanbul gibi bir yerde, işe gidip gelirken, öğle yemeği yerken o para hemen bitiyor.
Maaşımın geri kalanının tamamını eşim her ay çekip babasına, yani kayınpederime gönderiyor. Kayınpederimin durumu gayet iyi, emekli maaşı var, evi var ama eşim; 'Babam ailenin büyüğüdür, para onda toplanır, bereket orada olur. Bizim paramız ortak havuzda biriksin ki geleceğimiz garanti olsun' diyor. Ben de 'Kocamdır, evi çekip çeviren odur, elbet bir bildiği vardır' diye sesimi çıkarmıyorum.
Bazen ayın ortasında param bitiyor, mahcup bir şekilde eşime; 'Hayatım, harçlığım bitti, biraz daha verebilir misin, arkadaşlarlayım mahcup olmayayım' diyorum. Eşim o zaman bana dönüp; 'Benden para isteme, zaten bütün kazancımızı geleceğimiz için babama gönderiyorum. Çok lazımsa git kendi babandan iste, sana harçlık versin' diyor.
Bu lafı duyunca çok utanıyorum ama eşime de hak veriyorum. Sonuçta o bizim birikimimizi düşünüyor, ben harcamayı düşünüyorum. 'Demek ki ben idare etmeyi bilmiyorum, kocamı darlamayayım' diye düşünüp susuyorum. Hafta sonları da o yorgunlukla kayınvalidemlere gidip hizmet ediyorum, temizlik yapıyorum. Kocam 'Gelinlik vazifendir' diyor, ben de yuvamın huzuru bozulmasın diye boynumu büküp yapıyorum.

Ben 24 yaşındayım, Hava Trafik Kontrolörüyüm. Stresten saçlarımın beyazladığı, saniyelik kararlarla uçakları yönettiğim bu işten ayda 190 bin lira kazanıyorum. Ama evlendiğimiz günden beri maaş kartım kocamda duruyor. Eşim bana haftalık sadece 2500 lira harçlık veriyor. İstanbul gibi bir yerde, işe gidip gelirken, öğle yemeği yerken o para hemen bitiyor.
Maaşımın geri kalanının tamamını eşim her ay çekip babasına, yani kayınpederime gönderiyor. Kayınpederimin durumu gayet iyi, emekli maaşı var, evi var ama eşim; 'Babam ailenin büyüğüdür, para onda toplanır, bereket orada olur. Bizim paramız ortak havuzda biriksin ki geleceğimiz garanti olsun' diyor. Ben de 'Kocamdır, evi çekip çeviren odur, elbet bir bildiği vardır' diye sesimi çıkarmıyorum.
Bazen ayın ortasında param bitiyor, mahcup bir şekilde eşime; 'Hayatım, harçlığım bitti, biraz daha verebilir misin, arkadaşlarlayım mahcup olmayayım' diyorum. Eşim o zaman bana dönüp; 'Benden para isteme, zaten bütün kazancımızı geleceğimiz için babama gönderiyorum. Çok lazımsa git kendi babandan iste, sana harçlık versin' diyor.
Bu lafı duyunca çok utanıyorum ama eşime de hak veriyorum. Sonuçta o bizim birikimimizi düşünüyor, ben harcamayı düşünüyorum. 'Demek ki ben idare etmeyi bilmiyorum, kocamı darlamayayım' diye düşünüp susuyorum. Hafta sonları da o yorgunlukla kayınvalidemlere gidip hizmet ediyorum, temizlik yapıyorum. Kocam 'Gelinlik vazifendir' diyor, ben de yuvamın huzuru bozulmasın diye boynumu büküp yapıyorum.