Bir kadın parası biten adamdan mı gider, çabası biten adamdan mı?

Bir ilişkinin temelinde duygusal bağ, saygı, ilgi ve ortak bir gelecek için gösterilen çaba yatar. Para, ilişkinin devamlılığı için önemli bir araç olsa da, duygusal tatmini tek başına sağlayamaz.

Bir adamın parası bittiğinde, bu durum geçici olabilir ve birlikte aşılabilecek bir problem olarak görülebilir. Ancak çaba bittiğinde, bu genellikle ilişkinin duygusal olarak kuruması anlamına gelir. Kadın, sevilmediğini, önemsenmediğini, dinlenmediğini veya partnerinin kendisi için hiçbir şey yapmadığını hissetmeye başlar. Bu duygusal boşluk, paranın eksikliğinden çok daha yıpratıcıdır.

Çaba, ilişkideki ilgiyi ve önemi gösterir. Bir erkek artık eşine vakit ayırmıyorsa, sorunlarını dinlemiyorsa, ortak hobilerde bulunmuyorsa veya ilişkiyi canlı tutmak için girişimlerde bulunmuyorsa, kadın kendini yalnız ve değersiz hisseder. Bu durum, ilişkinin ruhunu öldürür.

Cinsiyet ayrımcılığı yapa lütfen, kadınlar önce insandır, insanlıktan onları soyutlamamak lazım. Şimdi dersin ki; "bizzatihi kadınların insan sayılmamasına en çok ben karşıyım" ancak bu dili kullandıran paradigmasal yönlendirim kurumu tam bir cinsiyet ırkçısı! Sözde kadınları savunuyormuş gibi yaparken, onları erkeklerin kalıplarını çizdiği bir yaşama zorluyorlar. Neyse soru bu değil, insan insandan neden gider? Kimi karakterinin köleliğine binaen, kimi karaktersizliğinin...

Kadın için öncelikle önemli olan paradır. Kadının istekleri bitmez, kadının istekleri erkek tarafından karşılamayınca da kopsun mu kıyamet : ))

Kadın çabalayan adamı görmez, çabalayan adamdan kaçar ama kendisini bir hiç yerine koyan adamın da peşinden koşar : ))