200.000 tl verilmeli mi sizce?

Valla ben mantıklı bir cevap verdim vermesine de o kendince ne zaman para veremem desem bozuluyor. Yani ne ben onu bu duruma getirdim ne de annem.
bunun sorumlusu olmadığımız halde kaç kere yardımcı olduk ama bir yerde kendi annemi ve erkek kardeşimi de düşünmeliyim. Gidecek başka kapıları yok. Babam da yok. Annemin de o paradan başka bir yüklü parası yok zaten kalmadı da. Beni evlendirdi kullandı , ablama verdi alamadı derken yarıya düştü.
Şimdi ise düşünüyorum olmaz yani 200 çok bir meblağ öyle herkesten ekmek su ister gibi isteyemezsin. Akşam eşimle paylaştım bunu o da aynılarını dedi. Sakın dedi. Bak bugün bile ben bu kadar parayı ne abimden ne babamdan isteyemem dedi. Ablan kolay yoldan çözmeye alışmış iyice dedi.
Sen verdikçe hep verirsin sandığı için hep ilk durağı sensin dedi.
Ama bu annenlerin parası ve vermek zorunda değilsin.
Onları bu hale eşi getirdi artık bırak kendi içlerinde çözmeyi öğrensinler dedi.
Evet çok zor bir durumdalar ama sen kaç kere annenin parasından verdin ama bir türlü toparlamak istemedi enişten hep burnunun dikine gitti ve tekrar tekrar battı dedi.

En çok zoruma giden de kendi öz ablası var demiş ki Ece den bir 200 daha al toplam borcunla ona ödersin. Dışardan bakınca ne kadar kolay geliyor herkese.
Yani biz galiba dışardan çok varlıklı mı görünüyoruz acaba?
Annemin kirada oturduğunu gelen faizin yarısından fazlasıyla kirasını ödediğini bildikleri halde bu aklı verip bir de sanki 10.000 tl borcu varmış ablamın da onu ödermiş gibi topluca ödersin demesi beni çok kızdırdı.
Nerden baksanız 200 de verirsem eski borçları ve faizlerle birlikte bana 400.000 tl ödemesi gerekir ve bunu bana nasıl ödeyecek ablam bunu da düşünmüş mü acaba?

O doğru çünkü kan bağımız da olmasa o benim ablam ve seviyorum onu.
Ne olursa olsun bu yaşamı haketmiyor bunun da farkındayım.
Ee tabii ki üzülüyorum da bu haline.
Sonuçta iki tane masum çocuğu da var.
Nasıl anlatayım ki size içimdeki duyguyu.
Eniştem mahvetti ablamı..
ablam çok çalışkan bir kadındır aslında ama eniştem de bu yok.
Ablam da onu çekiyor işte…
İnsan gözü önünde acı çeken birini görünce dayanamıyor. Ben merhametli biriyim, öyle olduğumu düşünüyorum en azından.
Yapamıyorum hayır diyemedim. En son intiharın eşiğinden aldım onu. Çocuklarına ne derim ben dedim.
Şimdi ise yine para istedi. İnsan bunu mutlu mutlu istemez tabii ki onun da yüzü kızarıyor utanıyor farkındayım.
Veremem diyeceğim galiba çünkü annemi de kardeşimi de düşünmek zorundayım.

Sonuç olarak size danıştım bir arkadaşınız olarak sordum varsayım ya da kendinizi benim yerime koyarak kendi cevabınızı yazın