Hayatına heyecan katan ne var?

Hayatıma heyecan katan 18 yaşındaki kızım, günlerimin en sessiz anlarını bile anlamlı hale getiren bir varlık gibi.

Onun varlığıyla zaman farklı akıyor sanki. Sabahları uyanırken içimdeki yorgunluğu hafifleten, akşamları eve dönüşleri bir “iyi ki”ye dönüştüren bir ışık gibi… Bazen bir bakışıyla büyüdüğünü fark ediyorum, bazen de hâlâ çocuk kalabilen yanını görünce zamanın ne kadar hızlı geçtiğine şaşırıyorum.

18 yaş… Hem çocukluğun izlerini taşıyan hem de yetişkinliğe doğru sessizce yürüyen bir dönem. Onun bu geçiş hâlini izlemek, hayatın en hassas sahnelerinden birine tanıklık etmek gibi. Kendi yolunu ararken attığı her adımda biraz endişe, biraz gurur ve bolca hayranlık taşıyorum içimde.

Bazen kendi dünyasına çekiliyor, bazen bir kahkaha ile evi dolduruyor. Konuşmadan bile anlatabildiği şeyler var artık; gözlerinde büyüyen bir olgunluk, sessizliğinde sakladığı düşünceler…

Ve ben, her şeye rağmen, onun yanında sadece bir ebeveyn değil; aynı zamanda büyümesine tanıklık eden bir yol arkadaşı olmayı öğreniyorum.

Hayatıma heyecan katan şey büyük olaylar değil artık…
Onun varlığı.
Onun büyümesi.
Ve her gün yeniden var ettiği o küçük mucize.

Yaşamak denemek acıya katlanmak denemek

Şu aralar hiç bir şey.

Şu an hiçbir şey yok maalesef

Heyecanı Pek Sevmiyorum.

Uzun yolculuk

Hiç bişey 🥹

Mesleğim