“Sevmek demek emek demek" Ama tek başına EMEK ve SEVGİ yetmez. Gitmek isteyen birini tutmaya çalışır mıydın?

Gitmek isteyene s. Git diyorum genel de çok manidar bir söz de değil aslında ama cuk oturuyor. :))

İnsanlar neden gitmesini istemez ya da gidemez biliyor musun onu çok sevdiğinden ya da onsuz yapamayacağından değil..

artık ilişkinin duygulardan da öte bir yanı olmaya başlar, Buraya bir parantez lazım

( uzun süreli ve bol emekli ilişkiler)

bu öyle bir hal almaya başlar ki alışkanlıklar+ değer + emek ve alacak verecek ilişkisinin de ötesine geçmiştir bırakmak ve gitmek ne kadar zorsa git demek de bir o kadar zorlaşır kimse o kadar yakın olamayacaktır ve kimseye bir daha bu kadar emek vermek istenmez giderek kopmanın beyni tehdit ettiği ve esir aldığı dönemler başlar ve bi yerde cesareti kalmamaya başlar. İnsanlar işte bu noktadan sonra insanlar ayrılık bir çıkış yolu olarak görünmez...

Bir insan Emeğimize yazık sözünü ettiği gün o emeklere yazık etmeli anında da vazgeçmelidir...

Bunu yapamadığı andan sonra döngü başlar

Eskiden evet, derdim. Çünkü seviyorsam savaşmalıyım sanırdım. İkna etmeli, anlatmalı, düzeltmeli… Sanki biraz daha çaba her şeyi toparlayabilirmiş gibi. Ama zamanla şunu öğrendim: Kalmak istemeyenin elini sıkı tutmak, sadece kendi avucunu acıtıyor.

Bir insanın kalbi gitmişse, bedeni kalsa ne olur? Yanında ama uzakta olur. Konuşur ama duymaz. Bakar ama görmez. Böyle bir kalış, aslında yavaş yavaş gidiştir.

Sevgi emektir, evet. Ama emek karşılıklıdır. Bir taraf toprağı sularken, diğer taraf köklerini çekiyorsa; ne kadar su verirsen ver, o çiçek tutmaz.

Gitmek isteyen birini zorla tutmak yerine, şunu sorardım kendime: “Beni seçmeyeni, ben neden seçmeye devam ediyorum?” Çünkü sevgi, birini zorla yanında tutmak değil; kalmayı seçtiğinde yanında olabilmektir.

Belki de en büyük emek, bazen bırakabilmektir. Çünkü gerçek sevgi, özgürlüğe alan tanır. Kalmak isteyen zaten kalır. Gitmek isteyenin yolunu kesmek değil, yolunu açmak gerekir. Acıtır ama insanı küçültmez.

Ve bazen insan en çok, bırakırken büyür.

Gitmek isteyen gider.. tutman da bir işe yaramaz.. eninde sonunda gider.. o yüzden tutmayacaksin gitmek isteyeni.. yolcu edip.. arkasından su dokmeyeceksin :))