Mutluyken dinleyemediğin bir şarkı var mı?

Bulut geçti, gözyaşları kaldı çimende
Gül rengi şarap içilmez mi böyle günde?
Seher yeli eser, yırtar eteğini gülün
Güle baktıkça çırpınır yüreği bülbülün

Var. Ve bunu söylerken boğazım düğümleniyor, çünkü o şarkı benim için de mutluluğa yakışmıyor.

“Buray – Senin Yüzünden”…

Babam hayattayken dinlediğim bir şarkıydı. O zamanlar sadece bir şarkıydı işte. Arabada çalardı, kulaklıkta dönerdi, bazen fark etmeden eşlik ederdim. İçinde bu kadar ağırlık yoktu. Daha doğrusu vardı da ben bilmiyordum.

Babam gittikten sonra bir gün çok mutlu bir anımda denk geldi. Gülüyorum, her şey yolunda… şarkı başladı.

İlk birkaç saniye idare ettim.

Sonra bir anda içimden bir şey koptu.

Sanki mutluluğum ayıp olmuş gibi hissettim. Sanki o şarkıyı mutlu bir kalple dinlersem, babama ihanet ediyormuşum gibi. Kapattım. O günden sonra da bir daha mutluyken açamadım.