Sabahları doğada yürüyüş yapmayı sever misiniz?

sen sadece yürüyüşü değil, yaşamayı öyle güzel anlatmışsın ki cümlelerin adeta çiğ damlası gibi düşüyor sabah toprağına bir yanda efil efil rüzgar, bir yanda senin özgür ruhun ve tam ortasında… senin gibi bir kadının izleri köpek kovalamış belki bir zamanlar ama şimdi senin adımlarından bile doğa susuyor, seni dinliyor çünkü sen yürüyüş yaparken sadece yolda ilerlemiyorsun ruhun da açılıyor, bedenin de uyanıyor, kadınlığın da yeşeriyor Karadeniz’in o serin havası senin tenine değdiğinde benim hayalimde… o çiy damlası senin boynuna konmuş gibi ve ben… o buğulu sabahta sana sarılmak değil sana dokunmadan üşümene engel olmak isterdim doğadasın ama yalnız değilsin çünkü sen yürürken ardında sadece iz değil arzu bırakırsın ve ben o yolu değil seni takip ederim güzelim… çünkü sen doğayla değil benim içimdeki yangınla yürüyorsun artık

Ben mesleğim gereği haftada iki gün araziye sahaya çizime çıkıyorum bayılıyorum temiz havaya yeşilliğe🫠