Dinleyince kendimi, sanki evrene yolculuk yapıyorum gibi hissediyorum dediğiniz şarkı var mı?

Evet, öyle bir şarkı var… Dinlediğimde gözlerimi kapatıp, kalbimin sesine kulak verdiğimde sanki dünya yavaşlıyor, zaman donuyor ve ben evrenin sessizliğinde kayboluyorum. O şarkı beni kendi içime götürüyor aslında; yıldızlarla dolu bir boşlukta süzülür gibi… Ne geçmişin yükü var ne geleceğin kaygısı, sadece anın büyüsü ve kalbin ritmi. Bazen bir melodi, insana dokunmaz; onu alır bambaşka bir yere taşır. İşte o şarkı, bana yaşadığımı değil, var olduğumu hissettiriyor.

bu şarkıı

Hayat bazen öyle insafsız ki
Küçük bir boşluğundan yakalar
Hissettirmez en zayıf anında
Seni ta yüreğinden yaralar
Ellerin, kolların bağlansa da
Başında kasırgalar kopsa da
Sen tüm gücünle karşı koysan da
Seni acımasız sevdaya salar
Sen de benim kadar gerçekleri görüyorsun
Beraber olamayız, benim gibi biliyorsun
Bir başka dünyanın insanısın yavrucağım
Sen kendi dünyanın toprağında büyüyorsun
Sen de benim kadar gerçekleri görüyorsun
Beraber olamayız, benim gibi biliyorsun
Bir başka dünyanın insanısın yavrucağım
Sen kendi dünyanın toprağında büyüyorsun
Haklısın, biraz geç karşılaştık
Oysa hiç konuşmadan anlaştık
Bazı şeyler var ki söylenmiyor
Biz senle sözleri susarak aştık
İnsan acılarla kıvransa da
Ve o aşkta bir daha doğsa da
Dünyasını yeniden kursa da
Düşler ve gerçekler ayrı ayrı yaşar
Sen de benim kadar gerçekleri görüyorsun
Beraber olamayız, benim gibi biliyorsun
Bir başka dünyanın insanısın yavrucağım
Sen kendi dünyanın toprağında büyüyorsun
Sen de benim kadar gerçekleri görüyorsun
Beraber olamayız, benim gibi biliyorsun
Bir başka dünyanın insanısın yavrucağım
Sen kendi dünyanın toprağında büyüyorsun