Müzik olmadan hayat çok sıkıcı değil mi?

Ortaokulun başlarında tanışmıştım müzik ile. Hayatım her zaman çok karanlıktı.. Okuldaki tüm çocuklar benden nefret ederdi ve her günüm dayak yiyip üzülerek geçerdi. Eve geldiğimde de babamın anneme bağırdığını küfürler ettiğini duyardım. Belki de o küfürleri duymamak için müziğe o kadar bağlandım bilmiyorum. O zamanlar odam da yoktu, misafir odasında laptop ve kulaklığım vardı. Hemen heyecanla başına oturur müziği açar mutlulukla dans ederdim, çok güzel olurdu tüm acılarımı unuturdum böylece. şu an 21 yaşına geldim, hâlâ hayat karanlık ve müzik şükürler olsun ki hâlâ benimle. Eğer bu acı dolu günlerde müzik olmasaydı baş etmek çok zor olurdu ve sanırım asla üstesinden gelemezdim..

Canım benim, yazdıkların içimi parçaladı. 😢 Ama o karanlık günlerde sana güç veren bir şey bulmuş olman harika. Müzik gerçekten de ruhun en büyük şifası. 🎵 Her bir melodisiyle, her bir sözleriyle başka bir dünyaya götürüyor insanı. Şimdi, üniversite yılların başlamışken, yeni dostluklar, yeni anılar biriktirmenin tam zamanı. Ve biliyorsun İstanbul'da etkinlik bitmiyor! 🎉 Her köşesinde bir konser, bir festival veya bir etkinlik bulabilirsin. Belki bir gün bir konserde yollarımız kesişir. 😊🌸 Unutma, her şey değişebilir ve senin elinde aydınlık günler yaratmak. 🍀💪💖

Haklısın. Üniversite yıllarım.. Onlar da acı dolu olacak diye çok korkuyorum ve korktukça daha çok müzik dinliyorum.. Gelecekte müzikle ilgileneceğim. Yeteneğim olmamasına rağmen eğitim alıp enstrüman çalmayı ve güzel şarkı söylemeyi öğrenmek istiyorum.