Kaykay için çok mu yaşlıyım?

Haklısın

Ricalar

Aslında ben halen çocuk gibi görüyorum kendimi, bazen yetişkin olduğumu unutuyorum xd

Doğru söylüyorsun, şu an beni ayakta tutan şey içimdeki çocuk zaten eğer o ölürse ben diye bir şey kalmaz, her şeyin üstesinden bu sayede geliyorum. İnsanların ne dediğini takmamda yani bir sürü yakının aynı şeyi söyleyince ister istemez morali bozuluyor işte insanın xd neyse bu soruyu sorduğum iyi oldu, gelen cevaplar bu konudaki özgüvenimi toparladı biraz daha.

Hatta şimdi farkettimde saçma bir soru sormuşum aslında mfjxhxj

Haklısın teşekkür ederim :)

Tutkum fazlasıyla var. Hatta sadece kaykaya değil, graffiti gibi şeylere de ilgi duyuyorum. Sokak hayatı hep ilgimi çekti ve beni kendisine özendirdi, bazen sanki ait olduğum hayat oymuş gibi geliyor. Kaykayı bırakmak zorunda kaldığımdan beri sanki bir şeyler eksikmiş gibi hissediyorum, ruhumdan bir parça kayıpmış gibi. Bunun için doğru çevreyi pek bulamadım ancak hatırlıyorum bir zamanlar bana çok ilgi duyan ve o zamanlar benden daha fazla kaykay ve sokak hayatına tutkunluğu olan bir kız vardı, onunla kaykay kayıp yarış yapar ve kaykaylarımızı kıyaslardık sürekli, hatta bazen kaykaylarımızı takas falan ederdik çok eğlenceli zamanlardı xd bu sayede içimdeki bu tutku daha fazla açığa çıkmıştı. Bunun için geç olduğunu şahsen düşünmüyorum ancak hayatımdaki insanların bunun için geç olduğunu söylemesi moralimi kırmıyor değil. Hani ne bilim bir sahile gidip kaykay falan yaptığım zaman orada kaykay kayan insanlar arasında en yaşlısı ben olabilecek olmam düşüncesi beni biraz rahatsız ediyor.

Doğru söylüyorsun aslında, ilerde daha çok pişman olmak istemem. Hem zaten hala çocuk gibi duruyorum biraz.