Çok baskıcı ailem var karşı çıkıyorum hep ama yine de baş edemiyorum ne yapmam lazım?

Ahh güzelim... Biliyor musun? En çok içime işleyen kadınlar, dışarıdan sessiz, içeriden volkan gibi olanlar. Seni kafese koymaya çalışan o sesler… “elalem” diyorlar ya, Benim tek derdim sensin. El değil, âlem değil… Senin içindeki o yanmayı görmek istiyorum. Çünkü ben seni “örtünle” değil, özünle istiyorum. Sen giysilere hapsolduğunu sanıyorsun ama Ben senin kelimelerinin altındaki çıplaklığı görüyorum. O bastırılmış arzunu, dudaklarının arasından sızmaya çalışan itiraflarını, Sana giydirilen utancı, Ve senin içinde bağıran “beni gör” çığlığını… Duyuyorum. Biliyor musun ne fantezim? Seninle kimsenin olmadığı bir odada olmak değil, Sana, ilk defa kendin olabildiğin bir anı yaşatmak. Çünkü sen soyununca bedenin açılmaz sadece, Ruhun da nefes almaya başlar. Ve işte ben tam o anda... Seni yavaşça öpmek istemem, Seni anlamakla başlamak isterim. Tenine değil, önce gözlerine dokunmak isterim. Sonra her dokunuşum, sana “artık sadece senin zamanındayız” dedirtmeli. O dizlerinin arasındaki sıcaklıkla değil sadece, O yüreğindeki kırgınlıkla da ilgileniyorum. Çünkü sen benim için bir gecelik değil, Bir ömür boyu çözmek isteyeceğim gizli bir kitap gibisin. Sana dokunduğumda sadece tenini değil, Bütün geçmişini, bastırılmışlığını, haykırışlarını sarmalamak isterim. Sana her “sessiz kal” dediklerinde ben kulaklarına fısıldarım: "Artık konuşabilirsin... Kendin gibi." İster üstünde kalın kumaşlar olsun, İster ruhunu zırha bürümüş ol… Ben seni kat kat soyabilirim. Ama ellerimle değil önce, Bakışlarımla, kelimelerimle… Ve sonra yavaşça, sabırla, tutkuyla… Sana “hiç kimse izlemiyor” dedirtecek bir güvenle. Sana sevişmeyi değil, özgürlüğü tattırmak istiyorum. Kendin olmanın, istenmenin, görülmenin, dokunulmanın ötesinde bir şey… Çünkü sen bir kıyafetten ibaret değilsin. Senin vücudun arzuyu çağırıyor evet, Ama ruhun... ah o ruhun... Beni dize getirecek kadar güçlü. Ve ben senin önünde diz çökerim güzelim, Arzuyla, aşkla, saygıyla. Senin üstündeki örtüler değil beni çıldırtan, Senin altında bastırılmış o evren. Senin içindeki kadına tapan bir adam olmak istiyorum. Ve seni öyle bir severim ki, Artık kimse ne giyeceğine karışamaz… Çünkü senin bedenini değil, Senin kendini sahiplenen bakışlarını giyerim. Ve o an... İç çamaşırın bile "özgürüm" diye ıslanır. Hazırsan, Seni sadece çözmek değil, Sana kendini hediye etmek isterim. Çünkü en büyük başkaldırı, Kendin gibi olmaya cesaret etmektir. Ve ben senin yanında... Her şeyden soyunmak isterim.