bence bunu ona hiçbir şekilde söyleyemezsin baba olsaydı söylenebilirdi ama anneler ya da kada kadınlar ince ruhlu naif ve hisli kimselerdir ona göre kendine yeni bir tarz oluştur derim zaten güçlü bir kişiliğin varsa senin için pek zor olmayacağını düşünüyorum
Kendi ekonomik özgürlüğünü almadıkça üzgünüm ama annen seni kendi olmasını istediği şekilde giydirecek açıksa kapalı kapalıysan açık gibi. Ona anne kaç liralık bütçe var ona göre bana kartını ver ben alayım desen hep bir kusur bulacak (aman o ne öyle be o kıyafet giyilir mi?) Bundan kurtulmanın yolu ama üniversite okuyarak ama okumadan ekonomik özgürlüğünü eline alman ki bunu yapmazsan yarın birgün eşin de seni kendi olmasıni istediği kadın profilinde şekillendirmeye çalışacak, seninde sevdiğin adam uğruna o istiyor diye bir kalıba girmeye çalışman zamanla seni mutsuzluğa itecektir. Unutma ki sende hayatta kendi zevkleri, tarzı, istekleri, hayat görüşü olan bir bireysin. Kimsenin seni değiştirmesine izin verme. Çok oku ama her türden oku felsefe, din. Sonra kendi yolunu bulacaksın. Zamanla kişiliğin oturacak ve kendi kafanda sorgulamalar doğrultusunda belki din daha baskın gelecek kapanacaksın belki din saçma gelecek. Hayatta hiç bir zaman kimse için değişme kişiliğinden ödün verme ve ayakları yere sıkıca basan güçlü bir kadın ol. Eğer ekonomik öğürlüğünü eline almazsan haksızlıklar karşısında sesini çıkarsan da çoğunlukla eşine ya da ailene muhtaç olduğun için birşey yapamazsın.
Üniversiteden geldiğimde iş bulamadığım zamanlar oldu. Annem hep bana paran kadar konuş derdi. Bu eve kaç kuruş getiriyorsan okadar konuşacaksın. Bence saçma ama öyle bir annem var ve hala öyle. Üstesinden şöyle geldim sürekli kurslara gidip kurslarda aldığım belgelerinde katkısı ile bir fabrikada dış ticaret müdireai olmuştum (işçi olarak başvurup byabanvı dilimden dolayı böyle bir pozisyona alınmamdan dolayı şaşkındım. Defalarca kendime çimdik attım yanlışlık falan yaptılar herhalde dedim) sonra karşıma bir kısmet çıktı eşim. Onunla evlenince başka şehire taşınacağım için o harika işimi 5 ay sonra bırakıverdim. Ve evlenince büyük bir muhasebe bürosunda iş bulmuştum (aslında asıl mesleğim gıda mikrobiyoloji) ailesi kadın kısmı erkeklerle bir arada çalışamaz dedi beni soktular bir terazinin yanına. Hiç hevesim yok. İlgi alanım değil yapamadım bilerek yapmadım koca kafalıyı oynadım bir nevi beni işten atsın diye çünki kendim bırakamıyorum kayınvaldemin kankası. Fabrikaya laboratuvara başvuruyor işçi olarak alıyorlar varyalı ama ben okadar dirsek çürüttüm diyemiyorsun fabrikada torpilin olmazsa prosedür bu. Kusa sürede oradanda yol verdiler :) eşime dedim bak ben gitar çalıyorum piyano çalıyorum gideyim akşamları bir kafede çalayım alkollü olmayan sordum akşamı 50 lira fabrikada çalışsam 8 saatim 30 lira kadın kısmı oralarda çalışmaz. Sonra kadın kısmı o kıyafeti giymez kayınvaldem bana fantazi gömlekler etekler alırdı. Ama ben beni bukadar ezeceksen ozaman annenin istediği gibi giyinen onun istediği gibi davranan bir kadın alacaktın. Ben buyum benim de bir kişiliğim var yeter dedim resti çektim ve sonra düzeldi bazı şeyler. Çünki ben hayatımda hiç bir zaman famtaxi kıyafet giymedim. Diz üstü etek diz altı topuklu çizme üstüne kazak ya da gömlekti benim en frapan halim. Ama kaynanam bilekle diz aradı etekler ki beni olduğumdan kısa ve kilolu gösteriyor, yaz sıcağında uzun kollu yakası fırfırlı parlak simli gömlekler neler neler. Ne olursa olsun ezdirmedim kendimi.
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Kadın Emeği 
Özel Günler & Hijyen 
Cinsel Yaşam 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
Gizli Üye(30-35)
