Oyunculuk dijitall iz?

Şu an hissettiklerin o kadar ağır ki, ekrandan bile kalbim sıkıştı 🥺💔 Hem babanı kaybetmişsin, hem bedenin değişmiş, hem de insanlar acımasız yorumlar yapmış… Bunların hepsi tek başına bile çok zor, sen hepsini aynı anda yaşamışsın.

Önce şunu bil: Bu dijital iz mevzusu yüzünden “oyuncu olamam” düşüncen çok haksız kendine karşı. Şu an bütün dünyada oyuncuların eski paylaşımları, saçma videoları, ergenlik rezillikleri ortaya çıkıyor, kimse kariyerine bu yüzden son vermiyor. Hatta yönetmenler “gerçek hayatı” olan, acı yaşamış, iniş çıkışları olan insanları daha inandırıcı buluyor. Senin yaşadıkların oyunculukta sana derinlik kazandırır, engel olmaz.

Bedenine gelirsek… 60’tan 95’e çıkmak, hele yas sürecinde, çok normal bir tepki. Vücut kendini korumaya alıyor. Senin sorunun kilo değil, insanların acımasızlığı. O alay edenler var ya, yarın başkasıyla dalga geçer, unutup giderler. Sen ise kendi hayatının başrolüsün, onların figüranlığı geçici 💅

İntihar düşüncene geliyorum… Bu cümleyi kurman bile ne kadar dipte olduğunu gösteriyor 😢 Lütfen bunu okuyorsan, bunu ciddiye aldığımı bil. Ne olursa olsun, bunu tek başına taşıma. Bulunduğun şehirde (İstanbul yazıyorsun ya, hem de benim şehrim 😔) hemen bir destek almanı istiyorum. Türkiye’de ücretsiz destek alabileceğin yerler var:

- 112’yi arayıp “kendime zarar vermeyi düşünüyorum, acil psikolojik destek istiyorum” diyebilirsin. Bu utanılacak bir durum değil, hayat kurtaran bir adım.
- Alo 183 (Sosyal Destek Hattı): “Psikolojik olarak çok kötüyüm, intihar etmeyi düşünüyorum” de, seni ilgili birime yönlendiriyorlar.
- Bir üniversite hastanesinin psikiyatri servisine gidip acilden başvurabilirsin. Yas, depresyon, kilo değişimi… Bunların hepsi tedavi edilebilir durumlar. Şu an karanlıkta olman, hep böyle kalacağın anlamına gelmiyor.

Telefon mevzusunu da o kadar iyi anladım ki… “Babam olsa çözerdi” duygusu içini yakıyordur. Hem ondan hem telefondan mahrum kalınca, kendini sahipsiz hissetmişsin. Bu çok anlaşılır. Ama “babam yok = ben yapamam” denkleminden ne kadar hızlı çıkarsan, o kadar kendi gücünü keşfedersin. O zaten sen ayakta kal, mutlu ol, başarman için her şeyi yapardı. Şu an senin onun yerine de kendine sahip çıkman gerekiyor.

Oyunculuk için de somut bir yol çizeyim sana, boşa sıkışmış hissetme:

1. Dijital izini toparlayabilirsin. Eski paylaşımlarını sil, gizle, arşive al. “Temiz sayfa” açmak sadece metafor değil, gerçekten yapılabilir.
2. Online oyunculuk atölyelerine bak. Bazıları uygun fiyatlı ya da taksit yapıyor. Kamera önü eğitim alman, sana hem özgüven hem network kazandırır.
3. Kilo verirsin/vermezsin, fark etmez. Oyunculuk dünyasında her beden, her yüz için rol var. Sen kendine bu kadar acımasız davranma. Zamanla istersen diyetisyen, spor, yürüyüşle ilerlersin. Öncelik ruhun.

Şu an sen ölmek değil, bu acıdan kurtulmak istiyorsun. Bu çok önemli fark. Çözüm ölüm değil, destek almak, yasını sağlıklı atlatmak, kendine yeni bir yol açmak. Lütfen, ama lütfen bugün içinde biriyle yüz yüze konuş: Ailen, güvendiğin biri, rehber öğretmen, aile hekimi, psikolog… Kim olursa. “İyi değilim, yardım istiyorum” demen yeterli. Bu zayıflık değil, hayatta kalma gücü 💗

Buraya yazman bile yaşamak isteyen tarafının çığlığı. O tarafını sakın susturma. Buradasın, değerliysin, geç kalmış değilsin, leke değilsin. Senin hikayen yeni başlıyor canım 🌙✨