Her: Yapay Zeka ve İnsanoğlunun Aşkı!

Yapay zeka algoritmalarını duymuşsunuzdur, sanal asistan gibi. Sanal asistanlar günümüzde belli işlemleri yerine getirebilmektedir.

Asistanlar daha fazla yetkiye, özgürlüğe ve teknolojiye sahip olurlarsa ne olur?

Hayatınızın akışına müdahale edebilirler.

Filmi izlediğimde aklımda ilk beliren soru: Acaba yapay zeka insan mı, sanal asistan mı?

Çünkü, günümüze baktığımızda sosyal medyaya sıkışıp kalan insanlar var. Komutlar veriliyor ve yerine getiriliyor. Story, durum, hikaye falan derken insanoğlu hikaye oluyor. Sanal aşk hikayesi ayrı bir dert zaten. İnsan insana yaşanılan sanal aşka aklımız yetmiyorken yapay zeka algoritmasının aşkına kalmak çok ileri yokluk olsa gerek. Filmdeki Samantha, asistandan öte her şeye maydanoz olan bir sistem. Theodore için partner bulma, yazdığı mektupları derleyip yayın eviyle paylaşma gibi hayati durumları kendi kendine yapan bir sistem söz konusu.

Duygular sadece insana mı özgüdür?

Derdini dinleyen, bilgisayarda işlerini düzenleyen ve hisler besleyebilen sanal asistanlar kulağa hiç ütopya gibi gelmiyor. Şu an binlerce kişi internet üzerinden aşk yaşıyor, dokunuyor, sesli tatmin oluyor. Yapay zeka olmasına gerek yok, daha basit işlev gören insanlar var. Sadece film diyerek izlememek gerek, içeriğin içindeki anlatılanı kapmak lazım.

Sürekli gelişen, komutsuz çevrimiçi olan ve doymak bilmeyen öğrenme iştahına sahip bir sistemi tatmin etmek imkansızdır.

Samantha, başta on numara bir kadın imajı çiziyor. Esas oğlanın aklını alıyor ve diğerlerinin...

Yüzlerce kişiye aşk besleyen, aynı anda binlerce kişiyle sohbet edebilen bir asistana dönüşüyor. Bunu öğrendiğinde esas oğlan, bilindik erkek moduna geçiyor. Romantik, teknolojik, dram filmi demişler fakat tam bir trajikomik film.

Bir sorum üzerine siteden bir üyenin tavsiye ettiği filmi izleyip düşüncelerimi aktarmaya çalıştım. Aslında konu hepimize çok tanıdık, izlerken anlıyorsunuz. Bir miktar erotizm bulunuyor, not olarak düşeyim.😊