Sosyal Mesajlarıyla Derin İz Bırakan "Şahsiyet" Dizisinden Sarsıcı Replikler

Bu dizi ile Türk dizi sektörünün çıtasını yükselten ekibe böyle bir diziyi bize sundukları için -her ne kadar görmeseler de bu yazıyı- teşekkür ediyorum. Dizi hakkında replikler dışında spoilerlik bir şey yazmayacağım.

Size diğer Türk dizilerinden bir kaç farkını anlatmak istiyorum...

1. Bölümler 1,5 - 2 saat uzunluğunda olmadığı için bölümler bizi sıkmıyor.

2. Alışılagelmiş fakir kız, zengin oğlan gibi olayları barındıran dizilere benzer bir yönü yok, ileride ne olacağından emin olamıyorsunuz.

3. Senaryosunun bir yazar tarafından yazılmış olması.

4. Kimsenin pek cesaret edemediği konulara değinilmesi.

5. Son olarak aklıma gelen ve bence en önemli farklardan biri de dizinin az sayıda yayınlanan bölümü ile tadında bırakılması. Siz de biliyorsunuz ki 1000 bölümü aşkın yayınlanmış olan dizilerimiz var. Biz izleyiciler çok bölüm değil, kaliteli bölüm istiyoruz. Ne diyelim darısı diğer dizilerin başına...

Ek olarak şunu söyleyeyim, dizi 12 bölümle final yaptı.

Not: Diziyi izleyemeyenler en alttaki videoyu izlemesin.

"Kimin ölüp kimin yaşayacağına kalabalık karar vermeli. Kalabalık karar veriecek ki karar meşru olsun ve bu insanlar da vicdan azabı çekmesin. Eğer bir suç işlemek istiyorsan ama suçlanmak istemiyorsan tek yapman gereken etrafına bir kalabalık toplamak."

Evet baylar, bayanlar... Herkesin parmağı olduğu bir ölümde kimse kendini suçlu görmez. Herkes çok rahat bir şekilde suçu bir başkasına atabilir. Neden vicdanı sızlasın ki insanların...

Altmış beş yaşıma geldim. Geçen doğum günümde yine bir dilek tuttum… Çocuk gibi. Yine imkansız bir dilekti. Ne diledim biliyor musunuz? İyi bir insan olmayı.

İyi bir insan olmak... Sizce böyle bir dileğin gerçekleşmesi mümkün müdür? Akla hayale sığmayacak türden insanların bulunduğu bir devirde iyi kalabilmek mümkün mü?

”Mesele o değil ya, insanlar adam gibi dinlemiyor birbirini. Cümleyi bitirmeden otomatik cevap. Her şey otomatik zaten. Sonra anlaşamıyoruz, anlaşamazsın tabi!”

Git gide robotlaşıyoruz farkında mısınız? Nasılsın diye sormadan bile alacağımız cevabı biliyoruz, veya sorulursa vereceğimiz cevabı biliyoruz. Hiç farklı ihtimalleri düşünemiyoruz. Otomatiğe bağlamış gidiyoruz.

”Merak etme, alışırsın. İnsan bir şekilde ölülere alışabiliyor çünkü. Ne de olsa kimseye bir zararları yok. Yani artık yok. Onun için mesela yaşayanlara alışmakta. Esas zor olan o.”

Ölüler zarar veremiyor. Yaşayanlar ise öldürmekten beter ediyor...

”Bomba patlıyor elli kişi ölüyor panik olmuyorsunuz, teker teker ölünce mi panik oluyorsunuz?”

Siz de fark ettiniz mi? İnsanlarımız tek tek ölüyor ama panik havası yok, tepki yok. Ölen öldüğüyle kalıyor ve ateş düştüğü yeri yakıyor. Ama bir bomba patladığı zaman tepki oluyor. O da 3-5 gün. Aksini iddia eden var mı?

“Sakın bana ben de sevdim deme. Seninki sevgi değil, hınç. Hınçla sevilmez. Yok haksız tahrik, yok iyi hal... İndire indire bir madalya takmadıkları kalmış sana. Her zamanki gibi gereği düşünülmüş de gereği yapılmamış o mahkemede.”

Bir çok kez gereği düşünüldü, bir çok kez de yıllarca hapis yatması gereken mahluklar dışarıda volta atmaya devam etti. İyi hal, zaman aşımı, cart curt...

"Sen zannediyor musun ki bir tek alzheimer olan sensin? Herkes hasta, hepsi hasta. Yarın bugün bir milli maç olur, herkes her şeyi unutur. Bu millet neleri unuttu, seni mi unutmayacak, sen kimsin ki, alt tarafı bir katil, alt tarafı bir cinayet haberi."

Bellek konusunda muazzam bir diyalog...#Sahsiyet Dizisinin finalinden pic.twitter.com/YMsyTvzWk6

— Tamer Doğan (@petrocelli1871) June 12, 2018

Aaa bakın! Tam bizlik bir replik. Düşünsenize onlarca kez insanlar vahşi şekilde öldürüldü, tecavüz edildi, darp edildi, bombalar patladı, binalar yakıldı, katliamlar düzenlendi... Sonuç? Unutuldu. Replikte yazdığı gibi bir milli maç sayesinde bile unutulabildi. Medyanın da oyunuyla hatırlanmadı. Başka şeylerle meşgul edildik. Ne acı değil mi?

#ViaLactea