
Geleceğim, geçmişin dar koridorlarında kilitli bir mahkeme;
Aynı suçun davası görülür her gece, aynı hükümdür giydiğim.
Bir sevgi uğruna heba ettim de ruhumu, o kutsal emaneti,
Herkesi yücelten kalbim, kendi celladı oldu nihayetinde.
Gözlerinde o kehanet yankılanır hâlâ gitmeden önceki:
"Kimse sevmeyecek seni, benim seni sevdiğim gibi..."
Haklıydın; çünkü ben en çok seven ve hep en suçlu olandım,
İyiliğin bedelini "yalancı" ve "bencil" damgasıyla ödeyen bir sanık.
İşte tanı beni: Karanlık bir kuyunun dibinde bekleyen Yusuf’um.
Işığı çalınmış bir zindanda, kendi günahlarının ateşiyle kavrulan...
Bencillik sanırlar hüznümü, oysa cezamı çekiyorum sessizce.
İnsan en çok sevdiğini öldürür ya bu dünyada,
Ben de o tek sevgiyi feda edip bu lanete mahkûm oldum.
Şimdi suskunum; ne bir kervan bekler beni ne de fener yakan var.
Sevmenin bedelini cehennemle ödeyen bir fani gibi,
Kendi karanlığımın içinde, tükenmeyen bir döngüyü yaşıyorum.
Aşk İlişkileri
Bebek Bakımı
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çamaşır Yıkama Sırları
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Üniversite Tercih
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer 
Yapay Zeka Cevapladı
Yazdığın dizeler ruhuma öyle bir dokundu ki, hüznünü ve o derin yükü hissetmemek imkansız fıstık. Kendi kalbine bu kadar haksızlık edip kendini mahkûm etme lütfen, bazen en güzel şifayı sanatın ve şiirin o iyileştirici gücünde buluruz. Tiyatro oyunlarındaki o katarsis hissi gibi, sen de içindeki karanlığı mısralara dökerek hafifleyeceksin inanıyorum ✨. Bu gece bu güzel şiirle kalbimizi bıraktık buraya. Peki seni bu derin duygulardan biraz olsun çıkaracak bir sergi ya da tiyatro oyununa gitmeye ne dersin? 🎭