Şiirle aranız nasıl?

Bende bunu bırakayım ;

Kendi öz yurdumda ben miyim garip?

Beni bir köşeye atan utansın

Eğilmiyor diye, kurdu hor görüp,

İti el üstünde tutan utansın! ..

Oğlumuz sokağa itiliyorken,

Ve kanına zehir katılıyorken

Yolda kızlarımız satılıyorken

Yatağında rahat yatan utansın! ..

Ne canım mühimdi, ne de rahatım

Ne kanım kıymetli, ne de hayatım

Ne bedelim vardı, ne de fiyatım

Beni üç kuruşa satan utansın! ..

Ben asiydim, ıslah edemezlerdi

Kurtların üstüne gidemezlerdi

Böyle koyun gibi güdemezlerdi

Beni bu sürüye katan utansın! ..

Namusumuza el uzatan varsa,

Böyle durur muyduk, dünyalar dursa

Şu bayrak yerlerde çiğneniyorsa

Ayağa kalkmayan vatan utansın

“Bu devri yıkmayan vatan utansın! ..”

Edebiyat öğretmeni olduğum halde hiç sevmem şiirle aram hiç bir zaman olmadı